नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

बालकृष्ण खनाल :

छोरी हुन् घरको पवित्र गहना, पार्छिन् उज्यालो घर
फाल्छौ भ्रुण झिकेर दुष्ट जन हो, छोरी बिना चल्छ र ।
छोरीको भ्रुणमै विनास गरिए,आमा कहाँ मिल्छ र
तिम्रो यो ममता दिने असलमा, छोरी समान् हैन र।।

हेरी दुर्बिनले तुहाइ भ्रुणको, छोरी भए दुर्जन
आमा बन्दछ के गरेर घरमा छोरी तुहाई कन।
लाग्यो खोज्न मिजासिली र रुपकी सुन्दर बुहारी अजै
आयो दिक्क परेर रिक्त घरमा भेटेन भन्दै कतै ।।

राँडै राख कुपुत्र ती मनुजले, छोरी तुहायौ किन
छोरीको भ्रुणहत्य गर्छ जसले खोज्छौँ बुहारी किन।
के यस्तो जमना भएछ बुझनै गाह्रो भयो ए जन
छोरी छैन भने समस्त दुनिया के चल्छ यो लौ भन।।

खेलौना युवती बनाइ दुनिया, मख्खै छरे भन्दछन्
खेलौनासँग त्यो विवाह गरदा, छोरा कहाँ बन्दछन्।
कस्तो हुस्सु हुँदैछ मानव हरे, के हुन्छ भोलिअझै
रक्षा जो जनको गरेर बसने रोबट् बने रे कतै।।

आफू रोबट झै भए भनि अझै बुझ्दैन मान्छे किन
यस्तै चाल रह्यो भने अब छिटो, मासिन्छ यो कुन् दिन।
संसारै सब ध्वस्त गर्न सकिने, औजार बन्दैछ रे
संसारै सब ध्वस्त हुन्छ तब ऊ आफू स्वयम् बाँच्छ के ?

०००
टिकापुर, कैलाली