नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

भाेजराज रेग्मी मुखाले :

ऊ
सहीदको छोरो जन्मिँदा खुसी भएथ्यो
सूतक बारेथ्यो,
न्वारन र पास्नी गरेथ्यो
धेरै खुसीमा पग्लेर अलिकति रोएथ्यो

अचेल ऊ
सुकिला-मुकिला ब्वाँसा र बिरालाहरूको
हानथाप देखेर
कुनै अनिष्टको भयले झसङ्ग हुन्छ
घोषणा-पत्रका कोपराहरूमा
टल्पलाएको आश्वासन उबाएर
जंगबहादुरहरूले कुल्चेको छाती धुन्छ
जति बढ्दो, उति बिग्रँदो
सन्तानको स्वभाव देखेर
बहुलाएजस्तो छ
कठै बरा…!
घरि खित्का छोडेर हाँस्छ
घरि डाँको छोडेर रुन्छ !

०००
रचनाकाल : २०४९