नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

आर. आर. चौलागाईं :

(यो कविता मैले २ वर्ष अगाडि नै लेखेको थिएँ । अहिले चरितार्थ भयो ।)

कुनै सपना छैन
कुनै योजना छैन
कुनै लक्ष्य छैन
कुनै गन्तव्य छैन
किनकि तिमी नेता ।

शहीदको रगत पिएर
तिमी बाँचिरहेका छौ
जनताको पसिना पिएर
तिमी बाँचिरहेका छौ
युवाहरूलाई खाडीमा बेचेर
तिमी बाँचिरहेका छौ
महिलाहरूलाई बम्बईमा बेचेर
तिमी बाँचिरहेका छौ
किनकि तिमी नेता ।

साम्राज्यवादीहरूले आँखा तर्दा
तिमी सुरुवालमा मुत्छौ
विस्तारवादीहरूले हाच्छिउँ गर्दा
तिमी सुरुवालमा मुत्छौ
प्रतिक्रियावादीहरूले ख्वाक्क खोक्दा
तिमी सुरुवालमा मुत्छौ
दलाल पूँजीपतिहरूले पाद्दा
तिमी सुरुवालमा मुत्छौ
किनकि तिमी नेता ।

तिमी मान्छे मारेर आजीवन जेल परेका
हत्याराहरूलाई आममाफी दिन्छौ
तिमी निर्मला पन्तका अपराधीहरूको
प्रमाण नष्ट गर्छौ र उनीहरूलाई संरक्षण दिन्छौ
तिमी देशद्रोही, जनविरोधी, भ्रष्टाचारी
र बिचौलियाहरूको घेरामा बस्छौ
र उनीहरूको सल्लाहमा चल्छौ
किनकि तिमी नेता ।

तिमी कामको नाममा एउटा सिन्को पनि भाँच्दैनौ
तिमी कामको नाममा एउटा ढलेको गिलास पनि उठाउँदैनौ
बरु पटक पटक सरकार बनाउँछौ/ढाल्छौ
बरु पटक पटक पार्टी एकता गर्छौ/फुटाउँछौ
आफ्नो निजी आलिशान महल बनाउनु
तिम्रो लागि नौलो जनवाद हो
आफ्ना गर्लफ्रेन्डहरूलाई सांसद र मन्त्री बनाउनु
तिम्रो लागि समाजवाद हो
निजी जमीन जोड्नु
ब्याङ्क ब्यालेन्स बढाउनु
र सुन थुपार्नु तिम्रो लागि साम्यवाद हो
रुखो बोल्छौ
गजक्क पर्छौ
श्रमजीवी जनतालाई हेप्छौ
हामीजस्ता कविहरूको खेदो खन्छौ
किनकि तिमी नेता ।

तिम्रो महिमा हज्जार जिब्रा भएका
शेषनागहरूले पनि बताउन सक्दैनन्
कुनै पनि हैसियत नभएको
म जाबो एउटा तुच्छ रैतीले के भन्न सकुँला र !
तिम्रो बारेमा जति बोलेपनि थोरै हुन्छ
तिम्रो बारेमा जति लेखेपनि थोरै हुन्छ
तिमी फोहरको थुप्रो
तिमी कुहिएको फर्सी
तिमी घाउको पीलो
तिमी म्याद सिद्धिएको औषधि
किनकि तिमी नेता ।

०००
२०८० कार्तिक १४