नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

आर. आर. चौलागाईं :

कसैले कवितालाई
नीलो भाँडोमा राख्यो
र कविता नीलो हुन्छ भन्यो
कसैले कवितालाई
रातो भाँडोमा राख्यो
र कविता रातो हुन्छ भन्यो
कसैले कवितालाई
हरियो भाँडोमा राख्यो
र कविता हरियो हुन्छ भन्यो
कसैले कवितालाई
पहेँलो भाँडोमा राख्यो
र कविता पहेँलो हुन्छ भन्यो ।

यसै गरी क्रमशः
सबै जनाले कवितालाई
सेतो, कालो, खैरो इत्यादि भन्दै गए
र पाखुरा सुर्किन थाले
हुँदाहुँदा टाउको फोराफोर गर्न थाले ।

एकदिन मैले कवितालाई
खोलामा खेलिरहेको देखेँ
कविता नीलो पनि थिएन
कविता रातो पनि थिएन
कविता हरियो पनि थिएन
कविता पहेँलो पनि थिएन
र कविता सेतो, कालो, खैरो इत्यादि पनि थिएन ।

कविता थियो त खोला जस्तै थियो
खोलाको पानी जस्तै थियो
त्यहि दिनदेखि मैले थाहा पाएँ
कविता जुन भाँडोमा राख्यो त्यस्तै हुँदो रहेछ
कविता पानी जस्तै हुँदो रहेछ
कविताको रङ नहुँदो रहेछ ।

०००
हेटौँडा, मकवानपुर