नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

माधव पोखरेल गोज्याङ्ग्रे :

मन्त्री बन्न म सक्छु आज बुझ यो भेटेर हाम्राहरू
हाम्राको पहिचान खोज्न कसरी लाग्ने बुझेरै बरु
दुर्गन्धी छ भने नुहाउन भनौँ अत्तर् छरी देहमा
मन्त्री बन्न हतारले छटपटी बन्दै छ त्यो भेलमा ।

राम्राका दिलमा हिलो छ जहिले सेतो सफा भो पर
खोज्दै आउँछ फोहरी मनपरी रछ्यान भित्रै घर
नेता बन्न सकेन ऊ नजरमा मन्त्री भयो के गरी
मोल्यो पाउँ र हात जी हजुरमा आँखा रसायो भरी ।

मन्त्रीको गुणगानमा समयले नेटो कटायो उसै
आफैँ मात्र हुँ भन्छ दोष अरुमा बिग्रन्छ आफैँ त्यसै
को विद्धान र मुर्ख चिन्छ कसले बुझ्‌दैन त्यो बुद्धिले
एक्लै थ्यो पहिले न साथ अरुको मन्त्री भयो कुण्डले ।

कालो काग सरी थियो बचनमा थिति विनाको घुसे
मन्त्री भो पछि हेर देश भरिको मान्छे छ हेर्दा मुसे
चुसेथ्यो पसिना र रक्त कण नै छाला र हड्डी पनि
आफ्‌नै कर्म थिएन शुद्ध उसको भन्दैछ आफैँ अनि ।

मन्त्री हो सरकारको वरिपरी घुम्दैछ कुर्सी सँगै
लुट्यो देश अझै छ राग उसमा बस्यो घरैमा नगै
हाम्रो भन्न सिकाउने लवजले राम्रो गयो घानमा
सेतो स्वच्छ सफा भयो परपरै कालो छ यो ध्यानमा ।

मन्त्रीको पद हो म लिन्छु सुविधा यो देश लुट्दै गरौँ
भ्रष्टाचार म रोक्छु भन्छ जसले भन्दैछ आन्द्रा भरौँ
कालो दानव झै भएर उसले हत्या बलात्कारमा
देखायो र बहादुरी भुवनमा फैलन्छ चित्कारमा ।

०००
गाईघाट, उदयपुर