नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

राजेन्द्रप्रसाद अधिकारी :

चुनाव आएपछि गाउँ पस्छन्,
र लोरी गाउँदै भोट माग्छन्
लट्ठ पारेर जनता, थाप्छन् मत पेटिका
र बटुल्छन् सपना जनताका
चुनाव सकिएपछि शहर छिर्छन्, सरम पचाएकाहरु
अनि साट्छन् गाउँका सपनाहरु, विचौलियासँग, नेताहरु
महँगी भित्रिएको
र कुखराहरु बेचिएको चाल पाउँदैनन् गाउँहरु
चटके गाउँ पसेको
र माना चामल रित्तिएको पत्तो पाउदैनन् गाउँहरु
युवाहरु बरालिएको
र श्रम विथोलिएको मेसो पनि पाउँदैनन् गाउँहरु
प्रत्येक चुनावमा हाल्छन् भोट
र जन्माउछन् नेताहरु
प्रत्येक चुनावमा लुटाउछन् गाउँ
र रित्याउछन् आसाहरु
प्रत्येक चुनाव पछि हेर्छन् बाँझा खेत
र बारीका पाटामा नाचेका बाँदरहरु
उफ ! किन सोध्दैन गाउँ, यी छेपाराहरुलाई-
शहरमा आलिशान बङ्गला बन्दै गर्दा
गाउँको घर किन जीर्ण हुँदै ढल्न खोजिरहेछ ?
शहरमा आयातीत लङग-ग्रेन चामलको भात खाइरहँदा
गाउँको बाँझो खेत किन विचौलियाले किनिरहेछ ?
शहरबाट तिम्रो सन्तान अध्ययनको लागि विदेश जाँदै गर्दा
गाउँको युवा किन खाडी जान ऋण काढिरहेछ ?

०००
चण्डाेल, काठमाडाैं
५ फागुन २०८२