नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

नदी

दिन रात सधैं निरन्तर बगिरहन्छ । न कुनै थकावट छ, न कुनै रोकावट छ । सुगन्द फाले पनि दुर्गन्द हाले पनि बिपक्ष दलको जस्तो न कुनै आपत्ति छ । न कुनै असन्तुष्ट सभासद्को जस्तो नियापत्ति छ । जे फाले पनि यसले सहर्ष सुकारेर लैजान्छ । यसमा पनि सजीवको जस्तो गती र शक्ति छ । तर मान्छेप्रति कुनै गुनासो छैन ।

बृक्ष
यो पनि बकुल्ला भक्तमा एक खुट्टाले उभिरहन्छ । बकुल्ला केही पाउनलाई भक्ति गर्छ । तर बृक्षले केही लिनलाईभन्दा पनि, दिनलाई उभिराखेको हुन्छ । यस्ले चराचुरुङ्गी, किट्पतङ, जीवजन्तु देखी मान्छे समेत, सबैलाई गासबास, छहारी, काठपात दिन खुल्ला रुपमा निम्तो गरिराखेको हुन्छ । जसले जति भोगे पनि, जस्ले जे जति लगे पनि यस्को कतै उजुरी हुँदैन ।

पहाड
हिउ झरे पनि, पानी परे पनि, घाम लागे पनि, जून जागे पनि, दिन ढले पनि, हुरी चले । आगोमा जले पनि, एउटा चिर ध्यान बसेको ऋशी जस्तो चुपचाप बसी राखेकोछ । यसमा कुनै पीडा, हतास, क्रोध छैन । हामीले यसको छातीमा बम पड्काएर तालु ताच्दै, शिर फोर्दै चिप्लेन बाटो बनाउँदा पनि । गाडी घोडा कुदाउँदा पनि धैर्यता र सहनशीलता देखाउदै ध्यान मग्नछ । मनुश्यका लागी एउटा जादुकर बाबाले जस्तै अमुल्य धातुहरू आफ्नो कोखाहरूमा लुकाउदै बेलाबेला दिने गरेकोछ । हामीले यसको आन्द्रा भुँडी निकाल्दा पनि कुनै ऐया आथु छैन ।

मान्छे
सृस्टिाको उत्कृष्ट प्राणी मान्छे । हरेक कुरो सिक्नेमा निपुण मान्छे । यस सृस्टिआका सबै प्राणिका गुरु प्रकृति (जस्तै पहाड, नदी, बोटबृक्ष) । यसले हामीलाई हरेक पल हरेक कुरो सिकाइराखेको हुन्छ । बृक्षको सहयोगी भावना र उदारता, नदीले अटुट परिश्रम, पहाडले धैर्यता र शहणशिलता सिकाइ राखेको भए पनि हामीले लेखनाथ पौड्यालले लेखेको जस्तो मै खाउ मै लाउ मै बाचू, अरु सबै मरी जाउन भन्ने प्रबृत्ति देखाइराखेका छौं । हामीमा धैर्यता, सहनशीलता र उदारता पनि पाउन मुस्किलछ । सानो काँडाले घोज्दा पनि चिच्चाहाट छ । सानो समस्यालाई तिललाई पहाड बनएको छ । अरुको कम्जोरी ठुलो पहाड बनाउने । आफ्नो कमजोरिलाई लुकाउने प्रवित्ति हाबिछ । ढाट्ने, छल्ने, ठग्ने, लुट्ने, चुट्ने र कुट्ने प्रवित्ति बढ्दै गएको छ । हाम्रो प्रकृतिलाई हामीले बुझ्यौ भने अबश्य सुख शान्ति र चैन आउन सक्छ भन्ने कुरोलाई मनन गर्दै आज आफ्नो बेग्लै भावनाहरू यहाँहरूलाई पस्कने जमर्को गरे ।
धन्यवाद । जय काउकुती ।