नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

फलाको हालेरै, ‘सहमति’ भनेको दशक भो
सधैं बाझ्ने जुध्ने, खरब खरबौँ नाश हुन गो ।
सबै नेता हेर्दा, वदनहरू नै श्रीरहित छन्
सबै भ्रस्टाचारी, सदन–मन नै श्रीरहित छन् ।।१।।

कसोरी बन्ला खै, जनहित सफा ‘कानुन’ यहाँ
सबै राणा राजा, सरह अधमी चाह छ जहाँ ।
बलै थोपर्दै छन्, रण–चहुरमा देश–जनता
सबै थुर्पी जस्ता, मुटु–मगजका भाव लघुता ।।२।।

रुँदै भन्छिन् आमा, अब त सहनै मुस्किल भयो
सधैं कुट्छन् लुट्छन्, अब त रहनै मुस्किल भयो ।
निराशाका लप्का, जनमन डढाई अघि बढे
सधैं बाझ्दा जुझ्दा, ‘सहमति’ खरानी बनिसके ।।३।।

भएनन् क्वै अग्ला, किन सब भए लिल्लिपुट नै
भएनन् क्वै सग्ला, किन सब भए दिल्लीपुटनै ।
सबै नेता हेर्दा, वदनभरि नै श्रीरहित छन्
निराशाले डस्दा, जनमन अहा, श्रीरहित छन् ।।४।।

धादिङबेँसी