नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

मन्त्री, प्रधानमन्त्री
साइरन बजाउँदै
मेरो छाती कुल्चँदै
ओहर दोहर गर्दा
मलाई खुशीले कुतकुताउँछ ।

तर त्यसै बेला
लाजले मुख छोप्छु
जब बिच सडकमा
बाटो छेक्दै
लाज पचाउँदै
प्रेम जालमा फसाउँदै
एउटा साँढे
कोरलीलाई मुतमुताउँछ ।

ब्यस्त बाटोमा
छोटो स्कर्टमा युवतीहरू
सडकमा हिँड्दा
युवा होस् कि बुढो
दायाँ बायाँ उभिएर
आँखाले चियाएको देख्दा
भन्न मन लाग्छ
सडक झै लम्पसार बनेर त हेर
यसरी हेर्नमा
झन क्या मजा आउँछ
तर रातमा जँड्याहरूले
साँढेले झैं धारो बगाउँदै हिँडदा
त्यो बेला साँच्चै नै मलाई
सडक हुनुमा बेमजा आउँछ ।

कानमा कुन्डली
कपालमा मुन्डली
घाँटीमा झुन्डली लाउँदै
धुवादार पल्सर गुडाउँदै
पछाडी तरुनी उडाउँदै
मेरो बक्षस्थल चिर्दै
होटेलहरूमा छिर्दै गरेका देख्दा
त्यो बेला
मलाई मेरो बैशको याद आउँछ ।

कालो धन कमाउँदै
कोही तालु खौलिएका
कोही कपाल खौलिएका
मेरै आँखा अगाडि
नृत्याङ्गानाहरूसँग रमाउँदै
सोमरसको प्याला जमाउँदै
यौवनाको नितम्ब समाउँदै
स्वर्ग भोगिरहेको देख्दा
थुइक्क ! पातकी बुढाहरू !
मनमा गालीहरूका साथ
इर्ष्याले आँखा तिर्मिराउँछ ।

कहिले जुलुस कहिले नारा
कहिले बालेर टायर सारा
कहिले ढुङ्गो हानाहान
कहिले गर्दा तानातान
त्यो बेला
अशाान्तिले तन
सडक हुनमा गर्मराउँछ ।

कहिले बाटो बन्द
कहिले नेपाल बन्द
हुँदा ती अनेक छन्द
त्यो बेला
एक छिन भए पनि
मन शान्तिले रमाउँछ ।
दाङ, हालः काठमाडौ