नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

ठूलो खसीको अगाडि बसेर रमेशले आफ्ना सन्तानलाई राम्रो दशैँको अनुभूति गराउने प्रयत्न गरिरहेथ्यो । छिमेकमा सबैको मान्नेगन्ने मान्छेमै पर्छ रमेश कार्की पूर्वी खोटाङमा । गाउँबाट शहरमा छिरेपछि निकै मेहनतले काम गरेर आफ्नो खुट्टामा उभिएको छ भन्छन् । गाउँमा उसको उदाहरण दिने गरिन्छ रे सफल मान्छेको रुपमा ।

कर्मचारी भएकाले निकै ढिलो बिदा भो रमेशको । दशैँमा आएको बोनसले उसको एक चौथाइ ऋण तिर्ने योजना भारतीय नाकाबन्दी र काठमाडौँको महँगीले झ्वाम पार्यो । अनि श्रीमतीजीका गहना र बालबच्चाका राम्रो सपिङ मलमा गएर गतिला सामान सपिङ गर्ने चाहनामा तुषारापात गर्यो । काठमाडौंको महँगीमा सस्तोको कोठाभाडा तिरेर छोराछोरी पढाउने उसको सपनालाई अचानक आएको नाकाबन्दी र मौलाएको फाइदाजनक व्यापारले घाममा सुकाउन मद्दत गर्यो ।

टोलछिमेकमा केटाकेटीका साथीहरूमा खुब उल्लासमा बित्दै गरेको दशैँ उसको अघिल्लो वर्षको ऋण घटाउनै नपाई थप ऋणको चपेटामा पारेर जाँदैछ । छोराछोरी नयाँ नाना र चिचीपापाका आशमा उसका छेउमा बसेका छन् । उसले तिनका मुखमा हेर्न पनि सकेको छैन । आँखामा उदाशी लुकाएर मौन बसेको छ, सोच्दै छ यो दशैँ किन आउँछ ? कसैका आवश्यकता पुरा गर्न नसक्ने ऊ जस्तालाई किन आउँछन् यी चाडबाड ? किन आउँदैनन् शहर र लोकल मान्छेहरूकोमा मात्र ? धुम्मिएको औँसीँको रातमा झैँ मुहार लाएर ऊ बसिरह्यो मौन मौन !!

आँखिभुई– ८, संखुवासभा हाल– काठमाडौं