नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कुनैबेला यही मुटुलाई
धड्कन मेरै भन्थ्यौ तिमी
आज त्यही मुटुलाई
छिया छिया पाछ्र्यौ तिमी
काँढा बिज्दा यी पाउमा
सियो लिई झिक्थ्यौ तिमी
आज त्यही गोडालाई
महारोग लागोस् भनी
सत्तो सराप्छ्यौ किन तिमी
आखिर समय न बलवान रहेछ
हिजो फुटपाथमा हल्लिने गथ्र्यौ
हात्ती छाप चप्पलमा तिमी
आज पेन्सील सुजमा
पजेरो चढ्ने भइछ्यौ तिमी
हिजो तिम्रो प्राण प्यारो यो ज्यान
आज कवाडीको भाउमा
बेफ्वाँकमा मिल्काउँदै छौ तिमी
हिजो तिमीलाई कसरी चिनेँ
आज मलाई कसरी बुझ्छ्यौ तिमी ?

काठमाडौं