नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

हाँसोको मापन थोपा, मिटर, लिटर, स्केल, टन, मन केमा गरिन्छ, त्यसको आधिकारिक जानकारी प्राप्त नभएपछि सिस्नुपानी नेपालले थोपामा मापन गर्ने निर्णय गरेको गजुरियल विश्लेषण छ । थोपामा यस कारण कि आँसु र हाँसो हाम्रो भावनाका जुम्ल्याहा सन्तान हुन् । फरक यति मात्र हो, आँसु सुख र दुस्ख दुवैमा झर्छ, हाँसो खुसीमा मात्र जन्मन्छ । आउनुहोस्, सिस्नुपानी नेपाल दुई थोपा हाँसो बोकेर खाडी मुलुक हिँडिरहेको प्रसंगको गजुरियल विश्लेषण गरौं ।

भुइँचालोले नेपाली भूमि थिलथिलो भयो । आन्दोलनले अर्थतन्त्र तहस–नहस बनायो । नाकाबन्दीले बजार लंगडो बन्यो । महँगीले मानिसलाई मर्नु न बाँच्नुको दोसाँधमा र्पुयायो । चारैतिरबाट कालो बादलले घेरिएको नेपाललाई वैदेशिक रोजगारीमा गएका नेपालीले रेमिट्यान्सको पिल्पिले उज्यालो पठाइरहे । देशलाई हौसला दिइरहे । अर्थतन्त्रलाई टेवा र्पुयाइरहे । उनीहरूलाई सलाम गर्न सिस्नुपानी नेपालले दुई थोपा हाँसोको कोसेली बाँड्ने प्रयास गरेको गजुरियल ठम्याइ छ ।

बाआमाले जसोतसो मीठो–मसिनो खान पाएका छन् । श्रीमतीले स्किनटच मोबाइल चलाएकी छिन् । छोराछोरीले बाइक र स्कुटर दौडाइरहेका छन् । खरको छानाले टिलिक्क टल्किने टिन पाएको छ । टिनको छानामाथि डिस एन्टेना ठडिएको छ । बजारमा सानो घडेरी जोडिएको छ । यी सबैमा वैदेशिक रोजगारीमा गएका नेपालीको हात भएकाले तिनीहरू राष्ट्रिय सम्मानको लायक छन् भन्ने भन्ने ठम्याइ हो ।

वैदेशिक रोजगारीका राम्रा–नराम्रा दुवै पाटा होलान् । तिनीहरूको पहिचान, न्यूनीकरण र समाधानको प्रयास दुई थोपा हाँसो हो भन्ने गजुरियल ठम्याइ छ ।

कतै कम्पनीले दिन्छु भनेको दाम दिएको छैन होला । एजेन्टले फोन उठाउँदैन होला । ठिक समयमा तलब मिल्दैन होला । मिले पनि त्यसले खान पुग्दैन होला । कहाँ भन्ने ? कसलाई सुनाउने ? उजुरी गर्ने माध्यम के हो ? सुनुवाइ होला कि नहोला ? यस्ता सामान्य जानकारी नभएर वैदेशिक रोजगारीमा रहेका श्रमजीवीहरू दुस्खद जीवन बाँचिरहेका होलान् । यही विषयमा दूतावासलाई घचघच्याउन, कन्सुलेटलाई तताउन, एनआरएनहरूलाई अघि बढ्न, नेपाली व्यापारी र सामाजिक संस्थाहरूलाई अझै सहयोगी बन्न उत्प्रेरित गर्न पनि दुई थोपा हाँसो–बाँड्नुपरेको गजुरियल ठम्याइ छ ।
विदेश बसेको वर्षौं भैसक्यो होला । छुट्टी मिल्ने सम्भावना छैन होला । पतिसँग कहिलेकाहीं मात्र कुरा हुन्छ होला । पत्नीको फोन प्राय बिजी रहन्छ होला । त्यही कारण अस्ति निकै ठूलो भनाभन भयो होला । बाबुआमाको झगडाका कारण छोराछोरीको पढाइ पनि अप्ठेरोमा र्पयो होला ।

लामो समयसम्म छुट्टिएर बस्दा शंका, उपशंका, अभाव र निराशा तथा आक्रोशजस्ता मनोदशा श्रमजीवीमा आउनु स्वभाविक हो । परिवार व्यवस्थापन, तनाव न्यूनीकरण र स्वस्थ जीवनशैली सिकाउन सिस्नुपानी नेपाल विज्ञका साथ दुई थोपा हाँसो लिएर जान लागेको गजुरियल ठम्याइ छ ।

परदेशको मामिला । कहिलेकाहीं जान–अन्जानमा गल्ती–कमजोरी हुन सक्छन् । सानो गल्तीले स्वयम् मजदुरलाई मात्र होइन, सिंगो नेपालको नाम बदनाम हुन सक्छ । यतातर्फ पनि विदेशमा सचेतना फैलाउनुपर्ने गजुरियल ठम्याइ छ । उनीहरूको नियम मान्नुपर्छ । उनीहरूको कानुनलाई जान्नुपर्छ, संस्कृति बुझ्नुपर्छ, तिनीहरूको परम्पराको ख्याल गर्नुपर्छ भन्ने दुई थोपा सचेतना पनि सिस्नुपानीले दिने गजुरियल ठम्याइ छ ।

वैदेशिक रोजगारीमा जानु भनेको केही हजार रियल वा रिंगेट नेपाल पठाउनु मात्र होइन, सीप सिक्नु पनि हो । जे काम गरिन्छ, त्यो मालिकको काम गरेको नठानी यो सीप नेपाल फर्किएपछि काम लाग्छ भन्ने मान्नुपर्छ । स्वदेश फर्किएर त्यही काम आफ्नै देशमा गर्ने सपना बुन्नुपर्छ । आफ्नै आमाले पकाएको भात खाएर काममा जाने, पत्नीको औंला समाउदै हाट भर्ने, छोराछोरी र्डोयाउँदै स्कुल र्पुयाउने सपना साँचेर सीप सिक्न दुई थोपा हाँसोमार्फत सिस्नुपानी नेपालले अनुरोध गर्न खोजेको गजुरियल अपेक्षा छ ।

साप्ताहिक, माघ १०, २०७२