नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

गत सालको पौष महिनामा म नेपाल छोडेर विदेश गएको केही महिनामा नै मेरो तौल निक्कै घट्यो । मेरा छोरा बुहारी अचम्ममा परे, हैन ड्याडीको तौल कसरी एकाएक घट्यो भन्न लागे । म पनि केही समय त अचम्म परें र दङ्ग पनि । {{read_more}} तौल घटाउन सफल भएकोमा मैले आफूलाई नै धन्यवाद  दिएँ । पेट पनि बिस्तारै घैँटोबाट गाग्रो हुँदै आयो । म पहिलाभन्दा तरुनो पो हुँदै आएँ । यो सब हुनुको श्रेय मैले आफ्नो बिहानी हिडाईलाई दिएँ । नहिँड्या पनि त होइन । बिहान नियमित एक घण्टा हिँडेकै हुन्थेँ । म नेपालबाट अस्ट्रेलिया पुग्दा अठहत्तर किलोको थिएँ, बिस्तारै एक एक किलो गर्दै दश महिनामा दशै किलो घटेर अडसठ्ठी किलोको भएँ । एक दिन मेरो नेपाल फर्किने दिन आयो म फर्किएँ । 

जब मैले मेरो देशको माटो टेकेँ मलाई मेरो देशको गौरवशाली माटोको धुलोले बिमानस्थल देखि नै स्वागत गर्न थाल्यो । स्वागत नगरोस् पनि किन म आफ्नो माटोको मायालाई अंगाल्न जो आएको थिएँ । म बिमानस्थलबाट घरसम्म आइपुग्दा झण्डै पौने किलो धुलोले मलाई अंकमाल गरिसकेको थियो । मलाई भने धुलोको सुवासले हाच्छिउँ आउन थालिसकेको थियो । कारण धेरै लामो समय मैले मेरो माटोको सुवास सुँघ्न पाएको थिईंन । लगत्तै भोलिपल्टबाट काठमाडौंका सडक गल्लीहरूको धुलोसँगको भेटघाट बडाउन थालेँ । धुलोले यति अंकमाल गर्न थाल्यो  कुरा नगरौं कत्रो माया यिनीहरूको म माथि । घरमा आएर ज्याकेट खोली टक्टक्याउँदा पाउ जति त सधै झर्ने गर्छ । पाइन्टमा उत्तिकै झुण्डिएको हुन्छ । सँगै बसेखाएका आफ्नाहरूले म विदेशबाट स्वदेश लाग्न जहाज चडे लगत्तै बिर्सिए होलान् तर यो धुलोले तेत्रो समय छोड्दा पनि मलाई बिर्सिएको रहेनछ । धन्य मेरो प्यारो मातृभूमीका धुलो लव यु अल । यो त भयो मसँग टाँसिएका धुलोको कुरा । अब बिहान घरबाट निस्किएदेखि बेलुका घर छिर्दासम्म अनेक कुना, घुम्ती अनि चौबाटोहरूमा मलाई च्वाप्प म्वाईं खाँदा मैले निलेको धुलोको कुरा गरौं । त्यस अवधिमा कम्तिमा पनि आधा किलो त मैले निलेकै हुन्छु होला । त्यसैले त मलाई दिउँसो भोक पटक्कै नलागेको । जब मैले यो कुरा बुझें अनि पो मेरो तौल घट्दै जानुको रहस्य आफैले फेला पारेँ । मेरा प्रिय मातृभूमीका यो मायालु धुलोलाई छोडेर त्यो धुलो भनेको कस्तो हुन्छ देख्न नपाइने ठाउँमा बिहानी हिडाईमा निस्किँदा कताबाट तौल कायम रहोस् र नघट्नलाई । 

ल्फिण्डर्सका डाँडा होस् वा सेफर्ड हिल्स वा मिचेल पार्क वरपर हिँड्दा होस् अनि पारलोईका लिवरेटर ड्राईभदेखि जेनेरल ड्राईभ हुँदै बर्टन रोड घुमेर आउँदा होस् घुलो कहिँकतै खान पाइएको होइन । सायद विदेशी भनेर होला मलाई कहिँकतै धुलोले म्वाईं पनि खाएन । हप्ताभरी लगाएको कपडा खोलेर टक्टक्याउँदा अलिकति पनि धुलो झरेन । जाबो अलिकति पनि धुलो नझर्ने ठाउँमा किन तौल नघटोस् । बिचरा छोरा बुहारीलाई के थाहा र मेरो तौल घट्दा अचम्भित नहोउन् । अब बिस्तारै तौलको सांकेतिक सुईले मेरो सारीरिक तौलको अंकलाई चडाउँदै छ अनि गाग्रे पेटलाई घैटाकृती गर्दैछ । तर प्लीज मेरो प्रिय धुलो मलाई मेरो तौलको भारी नबोकाऊ, बरु कुपोषण खप्न तयार छु मलाई यही तौल कायम राख्न मद्धत गर, म तिमीहरूको प्रेममा किन्चित बिचलन आउन दिनेछुईंन यो मेरो बाचा भयो ।  जय होस मेरो देशको धुलोको ।