नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

नीता गुरूङ भाटिया :

निदाएँ तिमीसित थाहा छैन, कुन मात हौ तिमी
जुन रात बिताउन सकिन, त्यो रात हौ तिमी ।

सँगै बसेर गरेका थियौं मीठा- मीठा बातहरू,
जुन बातले मनलाई छोयो त्यो बात हौ तिमी।

मान्छेको जमातमा, आफूलाई एक्लै पाउंँदा
मन-मित बनी मलाई अँगाल्ने हात हौ तिमी।

पतझरमा वृक्षका डालीबाट पात सुकेर भुइँमा झर्छन्
सुकेर पनि नझर्ने, प्रेमिल रूखको त्यो पात हौ तिमी।

बिताएँ तिमीसित अनेक सुनौला दिन र रातहरू,
जुन गाडीमा यात्र गरिन त्यो यातायात हौ तिमी।

०००
गुवाहाटी, असम भारत।