बाबुआमा (काव्यांश- ५९)
दीनानाथ पोख्रेल : सत्कर्मी पथ रोज्नुपर्छ हितको सायुज्यमा लम्कन । पुर्खाका कृत कर्म उर्वर चुनी सद्भ्रान्तिमा
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- ५८)
दीनानाथ पोख्रेल : अग्लिन्छन् मनसौख्य कर्म बलले जानेर खन्दा पथ । बाटो योग्य चुनी दगुर्छ सहजै
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- ५७)
दीनानाथ पोख्रेल : हुन्छन् धर्म र कर्ममा मनुजता पस्केर साँचौँ कि म ? टाढासम्म सुवास चल्दछ
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- ५३)
दीनानाथ पोख्रेल : साठी वर्ष कटेँ म ज्येष्ठ गनिएँ हेप्नेहरू हो सुन । हान्दै झापट खेद्छु
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा काव्यांश- ४९
दीनानाथ पोख्रेल : मैले लेख्नुछ वृद्धका गुणकथा आफैँ उज्यालो छुन । मैले पोख्नुछ शिल्प यो भुवनमा
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश-३९)
दीनानाथ पोख्रेल : गर्दै सत्कर्म धामा पलपल म जमूँ वृद्धको ज्ञान बोकी । यस्तो बाटो हिँडेमा
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- ३८)
दीनानाथ पोख्रेल : लाखौँ छन् प्राप्ति आभा शुभफल म टिपूँ भाव यो चेत छानोस् । हुन्
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- ३६)
दीनानाथ पोख्रेल : पानीमा घाम पर्दा झलमल भव यो खुल्छ पस्केर मोती। छायामा हुन्न सङ्लो दृग
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- ३५)
दीनानाथ पोख्रेल : खोजूँ भाका कलाका युगलय पथका सार उम्दा समाती। आभा खुल्छन् सुनौला मनुज डगरका
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- ३४)
दीनानाथ पोख्रेल : मान्छे हो पाउ पर्ने मनमल नहुने उड्छ आकाश माथि । मान्छे हो माथ
पुरा पढ्नुहाेस्



























