anita koirala
फूलको उत्सव
वि.सं.२०८२
अनिता कोइराला : हुन त एउटै विश्वविद्यालयबाट दीक्षित भएका सहयात्री हौँ हामी ऊ फूलको ठूलो व्यापारी
पुरा पढ्नुहाेस्ढुङ्गा बनेको मान्छे !
वि.सं.२०८२
अनिता काेइराला : छक्क परेकी छु दुप्चेश्वको यो अक्करमा ढुङ्गा रसाएको आडैमा देख्दै छु ढुङ्गामाथि नै
पुरा पढ्नुहाेस्
भ्रमको पुलिन्दा
वि.सं.२०८२
अनिता कोइराला : भ्रमको एउटा पुलिन्दा हो ऊ विभ्रमको चस्मा लगाएर मान्छेभन्दा माथि मतानमा उक्लिएर तल
पुरा पढ्नुहाेस्निर्ढुक्क थियो ऊ
वि.सं.२०८२
अनिता कोइराला : अमूल्य सोमरसको थोपा थोपामा निश्चिन्त थियो विजयको उन्मादमा अनि निर्भीक भएर पिउँदै थियो
पुरा पढ्नुहाेस्समयको ब्ल्याक होल !
वि.सं.२०८२
अनिता काेइराला : वर्षौंपछि अचानक उही आदिम सूर्यलाई देखेँ आँखै अगाडि । समीपैबाट नियालिरहेँ खुल्ला आँखाले
पुरा पढ्नुहाेस्अब आउनै पर्छ जङ्गेको ‘फ्रेन्डरिक्वेस्ट’ !
वि.सं.२०८२
अनिता कोइराला : आमाको गर्भबाट हामी जब यो संसारमा आउँछौँ हाम्रो पहिलो संवेदना आँसुबाट प्रकट हुन्छ
पुरा पढ्नुहाेस्विभ्रान्त शहर
वि.सं.२०८२
अनिता कोइराला : अचानक हराएँ म जसरी हराउँछ कुम्भको मेलामा शिशु हराउनुभन्दा ठिक अगाडि शान्तिको पन्ख
पुरा पढ्नुहाेस्आऊ सँगसँगै बसेर कुरा काटौँ
वि.सं.२०८२
अनिता कोइराला : आकाश पाताल धाएर कुराको मेलो साटौँ यस्तो उस्तो भन्दै टाउकामा हानौँ हात खुट्टा
पुरा पढ्नुहाेस्हास्य शैलीमा त्रासद यथार्थ
वि.सं.२०८०
अनिता कोइराला : ’लामो यात्रामा निक्लिएको समयमा होस् या सार्वजनिक गाडीमा हिँड्दा, अस्पतालमा जाँदा होस् वा
पुरा पढ्नुहाेस्
