टुप्पामा पलाउने बहादुरहरु
वि.सं.२०८२
शारदा काेइराला : खोइ । आफूले त पढ्ने बेलामा गाई-गोरु चराएर बसियो । जवान नभइकन एकैचोटि
पुरा पढ्नुहाेस्
अन्तिम इच्छा
वि.सं.२०८२
परशुराम पराशर : “हजुरबा अब आउने चुनावमा तपाईं नउठ्नुस् । अब त नयाँपुस्तालाई उठ्न दिनुस् क्या
पुरा पढ्नुहाेस्
गया गए पाप पखाल्न
वि.सं.२०८२
शेषराज भट्टराई : दीर्घराेगले जहिले पनि स्याँस्याँ फ्याँफ्याँ हुँदाहुँदै अन्तमा त्यही राेगले पिण्ड खुवाएरै छाेड्याे ।
पुरा पढ्नुहाेस्
कुखुरो : घडी चरो कि विकासे चरो ?
वि.सं.२०८२
ईश्वर पोखरेल : कुखुरोलाई ‘घडी चरो’ पनि भनिन्छ तर मेरो विचारमा कुखुरोलाई घडी चरो भन्नु भन्दा
पुरा पढ्नुहाेस्
सल्लाहकारहरू !
वि.सं.२०८२
धनराज गिरी : देख्दा अति भलाद्मी लाग्ने सुपरम्यानहरू आए प्रोफेसर " सूर्यमणि वरपीपलराज शेरखानोपाध्याय घण्टीनाथ आशुतोष
पुरा पढ्नुहाेस्
‘टोलटोलमा राजा’: हल्का हाँसो तर जोडदार व्यङ्ग्य
वि.सं.२०८२
केशवराज आमोदी : साहित्य सृजनाको प्रयोजन वा उद्देश्य साहित्यकारको चिन्तन, अनुभूति र मनोयोगले तय गर्दछ ।
पुरा पढ्नुहाेस्
आलुवाद जिन्दावाद !
वि.सं.२०८२
संप्रस पौडेल : घरजग्गाको भाउ दलालीको हातमा छ । एउटै जग्गा पचास पटक बेचाउँने दलालीहरु छन्
पुरा पढ्नुहाेस्
छद्म छायाहरू
वि.सं.२०८२
शम्भु गजुरेल "कुनाघरे काइँलो": राजधानीको पुरानो चौतारोमा वर्षौंदेखि एउटा अनौठो मेला लागिरहेथ्यो— जस्तो कि एउटा जीवित
पुरा पढ्नुहाेस्
हस् हजुर ! हुन्छ हजुर !!
वि.सं.२०८२
रामप्रसाद अर्याल : जव हजुरले गजुर लगाउँछ तब भाले मजूर नाच्न थाल्दछ। चङ्खे मजुर जुर्मुराउँछ, मुर्मुराउँछ
पुरा पढ्नुहाेस्
यमराजको फैसला
वि.सं.२०८२
आर. आर. चौलागाईं : एक पटक एकजना नेता, एकजना व्यापारी र एकजना कविको सडक दुर्घटनामा मृत्यु
पुरा पढ्नुहाेस्
