शरणार्थी
(संसारका सबै शरणार्थीहरूमा समर्पित छ– यो कविता) हिंस्रक राज्यसत्ता र समयको उत्ताउलो बाढीले बगाउँदै ल्याइपुर्याएको छ
पुरा पढ्नुहाेस्नेपाली नागरिकता दिल्लीमा ?
तराई मूलको मान्छेले चटपटे बेचिरहेको देखेर मैले सोलु घुमाउँन लगेको पश्चिमी पर्यटकले भन्यो– “ओहो ? यहाँ
पुरा पढ्नुहाेस्सपनाको तमसुक
यो समय यति खतरनाक बनेर आएको छ मलाई लाग्छ कसैले काजमा खटाएको छ । आफै भन्नुहोस्
पुरा पढ्नुहाेस्चीज खै के छ ?
मुलुक किन सुसायो ? सभ्यता तुच्छ आयोजन मगज विषायो दम्भ दुर्भाव छायोपर विष वर आयो नग्नता
पुरा पढ्नुहाेस्समय
विद्यार्थी शिक्षकलाई सोध्दछः प्रश्न छ कि समय के हो ? बेला, अवसर, मौका आदिआदि । हैन
पुरा पढ्नुहाेस्जँड्याहा गजल
भट्टीबाट निस्किएपछि हो–हल्ला भो बजारमा नपिउनेले पिएपछि हो–हल्ला भो बजारमा !! एकै घुड्की लिनु थियो किन
पुरा पढ्नुहाेस्तर्कपुराण
हामीले नाट्यसम्राट भनेर बालकृष्ण समको नाम पढेका छौँ, त्यसैगरी स्वरसम्राट भनेर नारायणगोपाललाई पनि चिनेका छौँ ।
पुरा पढ्नुहाेस्हास्य–व्यङ्ग्यलाई जाँच्ने कसी के ?
हास्यव्यङ्ग्य प्रस्तुत गर्दा विषयलाई प्राथमिकता दिन खोज्ने प्रवृतिलाई प्रशंसनीय नै मान्नुपर्छ । पुरानै कुरा झिकेर हँसाउन
पुरा पढ्नुहाेस्पजेरोमा पाउ रोयो
फेरि विरानीमा पुरानो घाउ रोयो आजगुड्दा गुड्दै पजेरोमा पाउ रोयो आज । बोकेर मानिसको भारी गर्दै
पुरा पढ्नुहाेस्अब विदेश जाँदैजान्न
के छक्क परेर अक्क न पक्क हुनु भा’को हँ ? म अब विदेश नजाने नै भा’को
पुरा पढ्नुहाेस्



























