नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

तराई मूलको मान्छेले चटपटे बेचिरहेको देखेर मैले सोलु घुमाउँन लगेको पश्चिमी पर्यटकले भन्यो– “ओहो ? यहाँ पनि विदेशी बिक्रेता ? मिष्टर गाइड, म त छक्क परें ।”

आफूलाई बिदेशी भनेको सुनेर चटपटे बिक्रेताले प्रतिवाद गर्यो– “कहाँ हम बिदेशी है ? हम तो खाँटी नेपाली है बात करता है ।”

उसले आफूलाई नेपाली दावी गरेको सुनेर छक्क परेको पर्यटकले सिरदेखि पाउसम्म उसलाई नियाल्यो र भन्यो– “कसरी तिमीलाई नेपाली भनेर चिन्ने ? नेपाली भनेर चिन्ने एउटामात्रै कुरा देखाऊ अनि तिमी नेपाली भनेर पत्याउँला । मलाई त तिमी पनि इण्डियन होला जस्तो लाग्छ ।”

“सिर्फ रङ देखके कैसे जनाजाता, किस मुल्कका आदमी है । हम तराई मूलके नेपाली है ।” –उसले फेरि आफू नेपाली भएको प्रमाणित गर्न खोज्यो ।

“तिम्रो भाषा इण्डियन, लवाइ इण्डियन, रङ्ग इण्डियन, ढङ्ग इण्डियन कसरी तिमी नेपाली ?” –फेरि प्रश्न तेर्स्यायो पर्यटकले ।

उसले छाति चौडा पार्दै गोजीबाट नेपाली नागरिकता निकाल्यो र भन्यो– “देखोगे ? मेरे पास नेपाली नागरिकता है ।“

पर्यटकले नेपाली नागरिकता हातमा लिएर ओल्टाइ– गरेर हेर्यो र मतिर फर्किएर भन्यो– “मिष्टर गाइड, अचेल तिम्रो देशको नागरिकता पनि दिल्लीमै बन्छ ?”

जुरोपानी–४, झापा
हाल : मैतीदेवी,काठमाडौँ