नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

आर.सी. रिजाल :

वडाध्यक्षले – लु दुईभाइको चित्तबुझ्दो गरि भागवण्डा गरियो। अब आमा पालैपालो दुबै छोराकोमा बस्ने त होला भने।

हत्तपत्त जेठी बुहारीले- आमाबाबु हामीले शिर टेकाउने देवताझैँ हुन्, भाग लगाउने बस्तु होइनन् । फेरि आमा नातिनातिनासँग रत्तिनु भएको छ। कान्छीका जाँदा एक्लिएर डिप्रेसन हुन बेरछैन। त्यसैले पहिला केहि वर्ष हामीसँग बस्नुहुन्छ भनिन्।

कान्छीलाई बुढी सासू लैजाने जाँगर थिएन। मनमनै खुसी भएर- आमालाई हामी जबर्जस्ती गर्दैनौं । उहाँको इच्छा अनुसार हुनेछ भनिन्।

छुट्टिएको अढाई बर्षपछि कान्छीको पहिलो बच्चा जन्म्यो। माइतीले तिन महिना सुत्केरी स्याहारी घर फर्काइदिए। कान्छी उबेला सासूलाई आफूसँग नराखेकोमा थकथक मानिरहेकी छिन् । यता जेठीले उनीहरु आमालाई भेट्न आउने संकेत पाइसकेकी हुन्छिन् ।

कान्छाकान्छी सनिवार पारेर आमालाई अनुरोध गर्नपुगे। आमाले- मलाई यतै ठिक छ भन्नुभयो। कान्छीले- आमा तपाईंको सेवा गरेर पुण्य कमाउने कार्यबाट हामीलाई बन्चित नगर्नुस् भनिन्। आमाले झर्केर- तिनबर्षसम्म पुण्य कता हराएको थियो भनिन् ।

कान्छोले- म प्रष्ट कुरा राख्छु आमा। तपाईं यता बस्दा हाम्ले धरालीलाई मासिक रु २००००/- दिनुपर्छ, कान्छीले रु ३५०००/- को जागिर छोड्न पर्ने भो। अरु मसिना खर्च ५०००/- गर्दा मासिक साठी हजार फजुलखर्च हुन्छ। मेरो तलबले घरखर्च धान्दैन । दाजुकोमा तिनबर्ष बस्दा लाखौँ रकम जोगाइदिनुभो।आमाको लागि दुबैछोरा बराबर हुन्। अब हाम्रो पनि जोगाइदिनुस् भने ।

आमाले खिन्न मन पारेर- म पैसठ्ठी कटेकी बुढीको चन्दन घोट्ने कुरा गर्छौ । मेरोभन्दा तिमीहरुलाई पैसाको मोह रहेछ। त्यस्ता स्वार्थीसँग म रहन सक्तिनँ भनिन् ।

०००
मकवानपुर