नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कमला पन्थी अधिकारी :

घरमा नौला नौला मानिसहरूको आवत जावत हुन थालेको धेरै दिन भएको थियो । छोरा बुहारीलाई सोधेको अलि रुखो स्वरमा जवाफ फर्काए । “तपाई बुढो मान्छेलाई किन चाहियो ? चुप लागेर बस्नू न ।” मनमा विभिन्न तर्कनाहरू आईरहे । बुढी साथमा भए केही थाहा पाउँथी होला । म त एउटा कुनामा लडिरहने बुढो मान्छे के थाहा ? नातिको बिहे भनौँ भने ऊ परदेशमा छ । मलाई उनीहरूले स्पष्ट कुरा गरे पनि त सन्तोष लाग्थ्यो ।”

यस्तैमा दुईचार दिनपछि नाति आयो । मलाई तातो लुगा र अन्य खानेकुरा ल्याएको रहेछ । खुसी लाग्यो । हालखबर सोध्यो । मेरो प्रश्नको उसले भने सही जबाफ दियो “हावु म त बिहे गर्न आएको हुँ नि । एक हप्ता पछि बिहे छ ।”

अनि केटी कहाँकी हो ? भनी सोधेको, त्यो डाडाँगाउँका कान्छा जिम्मावालकी नातिनी मिरा हो भन्यो । हामी विदेशमा सँगै पढ्छौँ । त्यसैले बिहे गर्ने निश्चित भयो हाबु । उसले तोते बोल्दा मलाई हब्बा भन्थ्यो ठुलो भए पछि माया गरेर हाबु भन्छ । अचम्म लाग्यो यो कुरा छोरा बुहारीले पहिले भनेका भए मैले बिहे गर्नु हुँदैन भनी अस्विकार गर्दथेँ । के गर्ने अब भन्न भएन । फेरि मलाई उनीहरूले बिहे भाँड्यो भनी आरोप लगाउँछन् । त्यो हुनेवाला बुहारीको हजुर आमाको मामाघर र मेरो आमाको मावली एउटै घरमा हो । यो कुराको जानाकारी मेरो छोरालाई पनि छ । मलाई बिहेको कुरा नगर्नुको राज यही हुनु पर्छ जस्तो लाग्यो ।

हुनेवाला यो जोडीको नाता लाग्छ । हाम्रो धर्म र परम्परा अनुसार यस्ता नाता पर्ने केटा केटीको बिहे गर्नु हुदैनथ्यो । आज भोलि के के हो के के ! अब मैले थाहा नपाए जस्तो गर्नु सिबाय केही उपाय छैन । मेरो पढे लेखेर शिक्षक बनेको छोराले त नाता छुट्याउन सकेन भने अरूको के हाल होला ? लौ जे सुकै होस् । आफू त बुढो मान्छे चुप लागेर बस्नु नै मेरो काम रे !

०००
कलङ्की, काठमाडौं