नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

चन्द्रमणि अधिकारी :

भनूँ कि म नभनूँ कि कसो गर्ने होला
बुढ्यौलीमा उत्पन्न यो हृदयको सोला
देख्दा पठ्ठी उमेरमा किशोरीको चाला
भगवती/वसुन्धरा मेरी मधुबाला ।

नाति पाई स्याहार गर्न काठमाण्डौ गा’की
बैँश शोभा किशोरीको उमेरमा पाकी
भन्नू पर्दा सभ्यताको बनी स्वयं झाँकी
भन्छिन् किन जिस्किएर माया गर्न आ’की ।

दश दिन नबित्दैमा आत्तिएकी किन ?
फोनबाट गफ गर्दा भन्छिन् ‘म को चिन’
पर्खेको हो नआएको बुढो किन घर
बिर्सन्छौ भन्ने पनि लाग्न थाल्यो डर ।

के छ भैँसी दिन्छ दिन्न सरासर दूध
फर्कने छु सोचेकी छु घर बार बुध
दही मथ्न जानियो कि बाँकी रह्यो अझ
सोध्न पनि लाज लाग्न कुरा छ गजब ।

०००
तनहूँ