नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

ढाकामोहन बराल :

“पिउने पानी छैन, खाने रोटी छैन, पिठो छैन, औषधि छैन, हाम्रा घरहरू भत्किएका छ्न् ।” भाषा नबुझे पनि भावना बुझिँदो रहेछ । उसले विलौना गर्दै भन्यो ।

हामी टि.भि. मा समाचार हेर्दै थियौँ । हाम्रा आँखा रसाएर आए । “बाबा, के भएको हो ?” छोरीले सोधिन् ।

“लडाइँ भएको हो ” मैले भनेँ ।

किन लडेका हुन, बाबा ?” छोरीको प्रश्न थियो ।

“एक अर्कालाई चिन्न नसकेर छोरी । जब उनीहरु एक आपसलाई चिन्न थाल्नेछ्न् त्यति बेला धेरै ढिलो भइसक्ने छ छोरी ।” मैले भनेँ ।

गाजामा निरन्तर आगोको लप्को वर्षिरहेको थियो । “नबुझ्ने छोरीसँग के भावुक भएर कुरा गरेको होला ।” श्रीमतीले भनिन् ।

“बाबा हाम्रो देशमा त लडाइँ हुँदैन होला नि ।” छोरीले भनिन् ।

छोरीलाई आश्वस्त पार्दै मैले भने “हुँदैन छोरी हुँदैन, हाम्रो मिलेर बसेको समाज छ । तर केही नेता र मन्त्रीहरुको मुखमा चाहिँ पट्टी बाँध्नु पर्छ ।”

०००
पोखरा ७, कास्की ।