नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

अमर अधिकारी :

नेपाललाई धेरै पहिलेदेखि नै सतीले सरापेको देश भनिदैआएको छ । बेथिति देख्यो कि त सतीले सरापेको देश भनिहाल्ने खराब बानी परिसकेको छ हामीलाई । को हुन् त ती सती ? सती शब्दलाई नेपाली शब्दकोशले थरिथरि अर्थ्याएको पाइन्छ । सती श्रीशिवजीकी जेठी पत्नी भनि उल्लेख गरेको छ शब्दकोशले । पतिव्रता स्त्री पनि भनेको छ । त्यस्तै साध्वी पनि कहेको छ । त्यस्तै पतिको लासका साथै चितामा जल्ने स्त्री पनि भन्न भ्याएको छ शब्दकोशले । त्यस्तै सतीको अर्थ दुर्गा र भवानी पनि उल्लेख गरेको छ ।

मैले त श्रीशिवजीकी पत्नी पार्वती मात्र होलिन् भन्ठानेको त जेठी पत्नी पनि रहिछन् । उनी कहाँ गइन् मलाई के थाहा ? पार्वती सौतामाथि किन आएकी होलिन् । पार्वतीको बिहे त विष्णु भगवानसँग गरिदिने कुरो थियो । विद्रोही बनेर शिवजीलाई पती पाउँ भन्दै तपस्या गरेकी पार्वती माता सौतामाथि गइन् कि सौतामुनि गइन् त्यो त थाहा भएन । सायद माथि नै होला र त सधैका लागि शिवजीकी पत्नी हुनपुगिन् । सौतामुनि गएकी भए त उनको के अस्तित्व पो हुन्थ्यो र ? शिवजीले जेठी पत्नीको नाम सार्वजनिक नगर्नुका कारण स्पष्टिकरण सोध्ने कुरा भएन । किन कि उनी देवहरूका पनि देव अर्थात् महादेव हुन् ।

भंगालेश्वर महादेव, टंगालेश्वर महादेव, कंगालेश्वर महादेवका मन्दिरहरू खोज्न टाढा जानैपर्दैन । कोरोकालमा कोरोनेश्वर महादेव मन्दिरको फोटो फेसबुकमा त कसैले पोस्ट गरेकै थिए नै। धर्मेश्वर महादेवदेखि कर्मेश्वर महादेवसम्मका मन्दिरहरू छन् यहाँ । एक उद्योगपतीले बडेमान्को शिवजीको मूर्ति बनाए- साँगामा । हाम्रो ध्यान जानुपर्ने बसाहामा होइन राँगामा । डोलेश्वरदेखि खोलेश्वरसम्मका भगवान पनि कति हुन् कति । चतराधामदेखि खतराधामसम्मका तीर्थस्थल हाम्रै मुलुकमा छन् । जहाँ धेरै आपराधिक काम हुन्छ त्यहाँ धेरै तीर्थस्थलहरू छन् । शान्तिका दूत गौतम वुद्ध कपिलवस्तुमा जन्मिए, जबकि नेपालकै अशान्ति जिल्ला कपिलवस्तु नै बन्दैआएको पाइन्छ । कपिलवस्तुका सांसद तथा त्यतिखेरका मन्त्री मिर्जा दिलसाद वेगको हत्या किन भयो त । हत्या काठमाडौंमै भए पनि उनी त कपिलवस्तुकै थिए । हुन त उनलाई कारचोरदेखि मन्त्रीसम्म भनेर चिन्दारहेछन् कसैकसैले ।

हत्या, आतङ्क, गुण्डागर्दीको संस्कार नेपालीहरूले भारतबाटै सिकेका हुन् । संस्कृत सिक्न बनारस जानेदेखि विहारबाट अपहरणका कला सिक्नेहरू यहाँ नभएका होइनन् । पाकेटमारी पनि भारतबाटै आयात भएको पेशा हो । अहिले ठग जोगीहरूको पनि जगजगी छ नेपालमा । ठगेर खानका लागि आश्रम खोल्ने र अन्धभक्तहरू जम्मा गर्ने अनि ज्ञानगुनका कुरा गरेजस्तो गरेर पहिला सयौँबाट लुट्नथाल्ने, पछि हजारौँ लुटे र अलिपछि लाखौँ अनि करोडौँ लुटे र लुट्दैछन् ती ढोँगी जोगीहरू ।

ठग राजनीतिज्ञ, ठग समाजसेवी, ठग र पाखण्डी धर्मगुरु बग्रेल्ती छन् यहाँ । अपराध नगरेका नेता त भेटाउनै गाह्रो छ यहाँ। सहकारीलाई भकारी भनाउने नेतादेखि सुन तस्कर अनि खुन अपराधीहरू पनि नेताहरू नै छन् नभए नेताका विश्वासपात्र नै छन् । समाजसेवीहरू पनि नक्कली भेटिनथालेका छन् । माफियाहरूले सामाजिक संस्थाहरूलाई चन्दा दिने उनै माफिया विभिन्न कार्यक्रमहरूमा अतिथि बनेर जाने अनि सम्मान थाप्ने गरेका समाचारहरू नौला होइनन् ।

महायज्ञको नाटक रचेर पचास लाख उठेको छ भने पैतालिस लाख गुटमुट्याएर कुलेलाम ठोक्ने पण्डित वा गुरुहरू पनि नभएका होइनन् हाम्रो मुलुकमा । झुलो ठोस्ने ठगदेखि सुनको तुलो जोख्ने ब्यापारीहरू ठगैठग । पालो मिच्नेदेखि अरुको गाँस घिच्नेसम्मका ठूला ठालुहरू पनि यहीँ छन् । जनताको मुखमा बुझो लागिसकेको छ सधैँका लागि । पहिले पहिले त धर्ना, जुलुस, हडताल, आन्दोलत गर्नेमा अघि सर्ने जनता कता गएर ? कि भष्म भए ? नयाँ नयाँ जोगीले धेरै खरानी घस्छ भनेको यस्तै हो ।

जनताहरू अब पुराना जोगी झैँ भए । सतीले सरापेको देश होइन कतिले धरापेको देश भन्न थालौँ । किन कि यो देशलाई कतिले हो कतिले धरापमा पारिसकेका छन् । प्रशासन ध्वस्त, राजनीति ध्वस्त, धर्म ध्वस्त, सबै ध्वस्त, ठूलाठालु र अपराधी, अनि तस्करहरू मस्त, जनता सधैँ त्रस्त ।

०००
बुढानीलकण्ठ