नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

दिव्य गिरी :

गरीब हुनु पनि
ईश्वरकै वरदान होइन होला
ल, भइगो मैले
यसलाई पनि स्वीकार गरें
तर यो चाहीँ थाहा भएन
व्यबहारले
कानूनले
र समाजले
मलाई गरिबीकै कुवामा
जीवनभर छटपटाएर बाँच्न
मेरो सरकार नै
किन जोरजुलुम गरिरहन्छ ?
मेरो सरकार नै
किन अन्यायको बर्को ओढाइरहन्छ ?
श्रीमान् !
के म यो देशको नागरिक होइन ?
के यो देशमा जन्मनु मेरो पाप हो ?
मेरो पुर्खाले पनि यो देशको माटो
रगत र पसिनाले भिजाएकै हुन्
यो देशको निम्ति आफ्नो बलि चढाएकै हुन्
चुसेर मेरो पुर्खाको रगत र पसिनाले
धनी बनेकाहरूको योगदान भन्दा
कमी छैन मेरो पुर्खाको योगदान पनि
निसाफै गर्ने हो भने
यो देशमा
मेरो पनि उत्तिकै अधिकार छ
जत्ति धनीहरूको अधिकार छ ।
श्रीमान् !
गरीबको पनि मन हुन्छ
गरीबको पनि सपना हुन्छ
गरीबको पनि वर्तमान र भविष्य हुन्छ
तर श्रीमान् !
मेरै वर्तमानमाथि
तपाईंको सरकारको मनोमानी चलेको छ
तपाईंको सरकारको ज्यादती बढेको छ
तेसैले मैले देखेको छु कि
मेरो भविष्य खतरामा छ
मेरो भविष्य अन्धकारमा छ ।
श्रीमान् !
गरीबको पनि धर्म हुन्छ
गरीबको पनि मर्म हुन्छ
गरीबको पनि कर्म हुन्छ
लेखेर राख्नोस् कि
गरीबले कहिल्यै पनि
देशको कुभलो चिताउँदैन
देशको विरूद्ध आवाज उठाउँदैन
यति त पक्का हो श्रीमान् !
अधिकार र शक्तिहीन म गरीब मान्छे
म आफ्नै जन्मभूमीलाई बेच्न सक्दिन
म आफ्नै देशको आँगन
पराईको रणभूमी बनाउन सक्दिन
किनकि, मलाई त
आफू भन्दा बढी देशको माया छ
आफू भन्दा बढी देशको चिन्ता छ
यस कारण कि
देशै रहेन भने म कहाँ जाने ?
देशै भएन भने मेरो परिचय के हुने ?
मलाई यही देशमा जन्मेर
यही देशमा मर्नु छ
मलाई यही देशको माया गर्नु छ
तेसैले पनि होला
मेरो पुर्खाले भनेकै हुन्
‘जननी जन्मभूमीस्चः स्वर्गादपी गरीयशी’ ।
हो श्रीमान् !
मैले कहिल्यै झूठ बोलेको छैन
यत्ति चाहीँ भनेकै हुँ –
महङ्गी बढाएर दिनदिनै
सरकार मलाई ज्युँदै मार्न खोज्दै छ ।
चढाएर दिनदिनै महङ्गीको सगरमाथा
मेरो गरिबीको हुर्मत लिन खोज्दै छ
सरकारको नाममा सरकार नै
गरीबको सपनामाथि बलात्कार गर्दैछ
गरीबको जिन्दगीमाथि धावा बोल्दैछ ।
धनले गरीब भए पनि
मनको धनी म
म गरीब कहिल्यै देशको कुभलो चाहन्न
म गरीब कहिल्यै देश बेचेर खाँदिन ।
सत्य हो, छातीमा हात राखेर भन्छु
सरकार भन्दैमा नहुनेरहेछ
गरीबको निम्ति ऊ सधैँ
कठोर, निर्मम र निरङ्कुस हुनेरहेछ
आजसम्म उसले
गरीबको आँसु पुछ्न जानेकै छैन
आजसम्म उसले
गरीबको दिल रोएको देखेको छैन
त्यति हो गरीबको दुःखमाथि
सरकारले अट्टहास गर्न मात्र जानेको छ
श्रीमान् !
मैले जे भनेको छु
सत्य बोलेको छु
सत्यबाहेक झूठ बोलेको छैन
श्रीमानको जो आदेश !!!

०००
असोज १३, २०८०