नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

खगेन्द्र नेउपाने :

म पनि शहर पसेको भए
ठूलै मान्छे बन्थेँ होला
बडा हाकिमको किचन भित्रै बस्ने
चल्तीफिर्तीको गतिलै भान्छे बन्थेँ होला ।

लुसुक्क लुसुक्क चोर बिरालो जस्तो
क्याबिनेटको कुनाकुना पसेर
गोप्य योजनाहरु सुन्थेँ होला
खुसुक्क पर्खालपारिको महाजनकहाँ बसेर
निकै साखिलो हुन्थेँ होला
अफिसको ढड्डामा अड्डा जमाउँथेँ होला
सरकारी पर्खालभित्रको नक्सा कोपरेर
माल कमाउँथेँ होला
म पनि शहर पसेको भए ।

सप्तरङ्गी झल्लरी मञ्चमा चढेर
बहुरुपी नाटक गर्थेँ होला
कहिले यता कहिले उता
पालैपालो सर्थेँ होला
कहिले अफिस कहिले निवास
सुँघीसुँघी हिड्थेँ होला
को भित्रको को बाहिरको
छानीछानी चिन्थेँ होला ।
म पनि शहर पसेको भए ।

ठूलै मान्छेको आड पाएर
सरकारी अफिस थर्काउँथेँ होला
गाउँले मान्छेको ढाड थपथपाएर
काम हुन्छ भन्दै फर्काउँथेँ होला
आफ्नालाई चाइना अमेरिका छिराउँथेँ होला
नक्कली जग्गा रचना गरेर
सरकारी मुहाब्जा तिराउँथेँ होला
ब्रिफकेस चिन्थेँ होला
खोला छिन्थेँ होला
आश्वासन दिन्थेँ होला
गाडी किन्थेँ होला
आफन्त
गाउँ
सबैतिर सन्किन्थेँ होला
म पनि शहर पसेको भए ।

यसरी शहर पस्नेहरूले
दरबारको वरिपरि बस्नेहरूले
बाक्लो खरानी घस्नेहरूले
राज्यको सम्पति डस्नेहरूले
वर्षाैँदेखि
राजनीतिको धमिलो पानीमा माछा मारीरहेछन्
म पनि शहर पसेको भए… ?

०००
गौरादह, झापा