नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

तुलसीप्रसाद भट्टराई :

भएर अम्वली सधैँ डुबी रहेँ म पेयमा
अझै पिएँ अझै पिएँ भरेर टन्न गेयमा
लु खा अझै तँ दाइ हो भनेर भाइले दियो
उमेरमा पचाइँथ्यो शरीर तेजिलो थियो ।

म उफ्रिदै रमाउँथे पिएर जाँड झोकमा
कराउँथे म रल्लिदै गएर चोक चोकमा
बितेछ बैँस माधुरी भएन ज्ञान देहको
सधैँ म लठ्ठ भैरहे नशा भएर पेयको ।

गरेर चाडबाडको रमाइलो भनी पिएँ
भतेर भोज भेटिए त्यतै पसे बसे लिएँ
न स्वाद मेटियो कुनै नपेट आडले भर्‍यो
शरीर साफ भो सबै न गर्नु जाँडले गर्‍यो ।

पिएर मादले पुरै गुमाइ होस नासियो
शरीर रोगको घडा भएर आज मासियो
सिकिस्त पार्दियो यहाँ सबै नशानशा चुटे
शरीर अंग अंगका कुना कुना सबै फुटे।

म रोगले सिकिस्त भै मुडो समान भै लडेँ
जवान जिन्दगी हुँदै शरीर साफ भै सडेँ
नलाग्नु पर्दथ्यो हिजो कुसँग साथ दोषमा
भएन ज्ञान के गरौं थिएन देह होसमा ।

०००
इलाम न. पा. ५
हाल बिर्तामोड, झापा