नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

के.पी.पौडेल :

खुल्दैनन् नव रोजगार थलमा, उद्योगधन्दाहरू ।
मासिन्छन् सरकारका सहजका, ती कारखानाहरू ॥
भत्के मूल विकासका जगहरू, मान्छे बने जोकर ।
सारा यत्न प्रयत्न निष्फल हुँदा, जान्छन् सबै बाहिर ॥-१

को सक्ला अब देश हाँक्न सहजै, भन्छन् सबै सज्जन ।
खोक्रो भो लुटतन्त्रले मुलुक यो, भत्क्यो अहो ! जीवन ॥
के के मात्र भएन यो मुलुकमा, सङ्कष्ट को हर्छ र ?।
जाली भ्रष्ट दुसाधको छल हुँदा, जान्छन् सबै बाहिर ॥-२

शिक्षा क्षेत्र र स्वास्थ्य क्षेत्र सबमा, साह्रै महङ्गी बढ्यो ।
पढ्ने खर्च बिमार खर्च नहुँदा, ताकौँ कि भागौँ भयो ॥
शिक्षा स्वास्थ्य सुधार गर्दछु भनी, खोकेर के हुन्छ र ?।
गर्जो टार्न असाध्य मुस्किल हुँदा, जान्छन् सबै बाहिर ॥-३

उम्दा क्षेत्र विकास कर्म सबमा, हुन्छन् कडा नाटक ।
सारा स्वप्न डढाउने अधमको, नेतृत्व भो घातक ॥
हाम्रा सन्तति ती युवा र वनिता, रोएर के हुन्छ र ?।
कैयौँ सौम्य विकल्प कुण्ठित हुँदा, जान्छन् सबै बाहिर ॥-४

जान्छन् हेर्न विकास बाह्य थलको, बुन्दै सुनौला कथा ।
गर्छन् कर्म विदेशका जमिनमा, भोग्दै अनेकौँ व्यथा ॥
अर्काको थलमा सिँचेर पसिना, गर्ला र को आदर ?।
हाम्रा सोच र नीति प्रष्ट नहुँदा, जान्छन् सबै बाहिर ॥-५

नारा भाषण उग्र धाक गफले, सिद्धान्तले गर्छ के ?।
खुल्दैनन् व्यवहारमा यदि भने, आदर्शले हुन्छ के ?॥
साँच्चै आँट विचार शक्ति नभए, आह्वानले हुन्छ र ?।
मास्ने खेल बढेर आज चुलिँदा, जान्छन् सबै बाहिर ॥-६

०००
बट्टार,नुवाकोट  हालः बालाजु, काठमाडौं ।