नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

हरिप्रसाद पौड्याल :

मातेर हिँड्ने अति खान्छ दारु
ढाँटेर सक्ने गफको सिपालु ।
न भाँच्छ सिन्को सरदार हुन्छ
भएर जुम्सो अझ वीर ठान्छ ॥१॥

साथी छ उस्तै अनि हुन्छ भेला
धोकेर मान्छे किन भर्छ मेला ?
पिसाब फेर्दा कपडा छ सिक्त
अहो! विचित्रै न त मान्छ दिक्क ॥२॥

खेल्दो छ चिट्ठाअनि तास कौडा
हारेर सारा गहना र सौदा ।
गरेर दङ्गा खति रक्तपात
अहो ! अनौठो मति भ्रष्ट जात ॥३॥

रित्तो छ खल्ती न त साथ झोला
यस्तै रहेमा कति घात होला ?
जहान बच्चा अलपत्र सारा
कसो गरी चल्छ कठै ! गुजारा ॥४॥

भट्टी छ उस्को अति रम्य ठाउँ
इच्छा असाध्यै अझ ट्वाक लाऊँ ।
डुलेर खाने नगरेर कर्म
उदेक लाग्दो सकिएछ धर्म ! ॥५॥

मातेर नाला बिच हुन्छ माथ
सुन्नै नसक्ने पनि गर्छ बात ।
लडेर उठ्दै घर पुग्छ राति
पिटेर भार्या अझ हाँस्छ पापी ॥६

पत्नी छ औधी दिलकी उदार
स्याहार गर्छे पति बारबार ।
हरे ! निकम्मा पति के छ काम ?
मरे कसैले न त भन्छ राम ॥७

०००
धुलाबारी, झापा