नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

डा. खगेन्द्रप्रसाद दाहाल :

लेखूँ भन्दछु शान्ति खालि किन हो विद्रोह नै आउँछ
एकैनास उही भँडारतिरको दुर्गन्धको घाउ छ
कुर्सी मोह उही छ जग्जग उही आफ्ना पराया उही
हाम्रा गाउँ र आँगनीतिर भने घुम्छन् दुखेसा उही ॥१

कैले स्याल बनेर बाघ घरमा घुस्छन् बिलौना गरी
कैले बाघ र फ्याउरासँगसँगै चैतन्य लान्छन् हरी
आफ्नो भोजन जोड्न माहिर सबै लिस्ना र दैला उही
हाम्रा गाउँ र आँगनीतिर भने घुम्छन् दुखेसा उही ॥२

खाटा बस्छ कि बस्छ भो यदि भने त्यै घाउ कोट्याउँछन्
केही हुन्छ कि बढ्छ भो यदि भने आयुष्य छोट्याउँछन्
आफ्नो मार्ग खुलाउने प्रहरमा छैनन् विवादी कहीँ
हाम्रा गाउँ र आँगनीतिर भने घुम्छन् दुखेसा उही ॥३

चाहन्छन् कति कालरात्रि जहिल्यै भेट्छन् निशामा धन
छेक्ने हुन्छ प्रयत्न घाम अथवा आभा भनी बन्धन
हुर्कन्छन् सजिलै निशाचरहरू रम्छन् निशामा उहीँ
हाम्रा गाउँ र आँगनीतिर भने घुम्छन् दुखेसा उही ॥४

लेखूँ भद्र सुझाव भन्छ मनले के लेख्नु भो राजस
सुन्ने को छ र नम्र सोर सबका आवाज छन् कर्कश
फेर्छन् होड गरी गरी दिनदशा मेटेर सारा बही
हाम्रा गाउँ र आँगनीतिर भने घुम्छन् दुखेसा उही ॥५

०००
झापा