नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कलानिधि दाहाल :

आँधी हुरी उडेको छु वेग बेजोड तोडले
तन यो एउटै स्थान मन संयोग योगले !
कतै डाँडा उता अग्ला ठोकिन्छु तल झर्दछु
चट्टान शिरमा दर्द असैह्य पल पर्दछु !!

उठ्छु चुहाउँदै रक्त उभिन्छु सास फेर्दछु
छु कता छैन क्यै थाहा उघारी नेत्र हेर्दछु !
पहिले म थिएँ कस्तो नजानेरै झरेँ यता
उठ्यो मन जुट्यो दौड फेरि दौड्यो जतातता !!

उकालो पसिना झारी हेरेँ अनन्त पारमा
छु एक्लो छैन क्वै साथ जम्मै देख्छु म झारमा !
गाउने गीत छन् थोत्रा वैलेका सब सागका
चेतना उघ्रिने झुम्छन् तिनै रागविरागका !!

चाकडीका तिनै हात कुर्सी अपार ठान्दछन्
चुहाई रालका थोपा पद गौरव मान्दछन् !
यो लाटो हो कि हो बुङ्गो समाजको उही गति
देखी मन हुने गर्छ धुवाँ जलेर भत्भती !!

एक पाउ हिडौँ नौलो डोब निर्माणको पद
विनालालसको चाप रहँदा हुन्छ गद्गगद !
त्यही चाप म छर्दै छु अनकन्टार टारमा
मेरो मौलिकको भाका हुन्छ नौलो विचारमा !!

म व्याधी वेगको आँखो मनबाट चियाउँछु
जति हुन् नमिठा स्वाद नयाँ नङ्ग्रा खियाउँछु !
समुद्र कहिले झर्छु छाल उच्छाल छालमा
नौका खियाउँछु आफ्नै पञ्जाका नव तालमा !!

पगरी सुनको नै होस् चाहिन्न अन्यको धन
सुकेको भाव होस् आफ्नै चाहिँन्न अन्यको मन !
धुलो बिच्छ्याउना होओस् चाहिँन्नन् अन्य डन्लप
अन्य सिरक घाँटीमा नखापूँ लिई खप्खप !!

सत्ताका सान सन्केका शिरको छु म मारक
खोजी पगरी गुत्नेको भारी भार म धारक !
रात आफ्नै खुली पङ्खा रातकै बन्छु मारक
अरे गजबको आफैँ नौलोको म छु कारक !!

म धुजा धारका जम्मै चिथरा बाल्दछु यता
सीमा नङ्ग्याउँदै स्वार्थ जम्मै पखाल्दछु यता !
नबुझ्नुको छ यो अर्को उत्खनको नयाँ घर
एक यो घर हो मेरो समग्र विश्व सुन्दर !!

०००
कलेकुटी, काठमाडाैं