नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

डा. छायादत्त न्याैपाने :

अहिले म, मजस्तै छु
हिजोजस्तो छैन आज
खाेज्छु म आफैभित्र
केलाउँछु अन्तरकुन्तर छैन कतै
कसैले देख्याे कि हिजोकाे म
जीवित छैन साेध्ने आँट पनि
त्यो निश्छल अनुहार निर्मल मन
खै आज कहाँ गयाे किन गयाे कसरी गयो ?
हिजो म तिम्रो नजिकै थिएँ
वरिपरि डुल्ने घुम्ने सँगै हुन्थ्यो
तर आज !
आज याँमाकाे म साँच्चै भनूँ
तिमीलाई चिन्ने हैसियत छैन
हिजो मसँग तिमी थियौ र त
छलकपट, ठगी र धुर्त्याइँ थिएन
वरिपरि तिमी थियौ केवल तिमी
भञ्ज्याङ चौतारीमा भेट्न भेटिन बाधा थिएन
म आज अर्कै भएँ टड्कारो अर्कै
तिमी साेधौला खाेइ कहाँ छ
हिजाे गरेको बाचाबन्धन र प्रतिबद्धता अनि
अनि हिजो सँगसँगै हिँडेकाे बाटो ?
म विलासकाे घैंटाेभित्र पसेको सत्यलाई
लाजसँग पौठेजाेरी खेलाई खेलाई
ङिच्च दाँत देखाएर जिब्रो चपाउँदै
भन्छु आउनुस् कमरेड सँगै हिँडौँ
फेरि,
फेरि तिमीलाई शान्त रहन आग्रह गर्छु
हिजो त हिजो थियोे कमरेड
अब हामी आजसँग बाँच्नु पर्छ
हिजो जस्तो विचार विवेक र नैतिकताले
आजलाई बचाउँदैन कमरेड
यी आदर्श बौचाेमा लुकाएर
आजको खानपान र विलासी पाेखरीमा
सँगसँगै पसौं पौडौँ र खुसी साटौं
हिजोका बासी विषयमा अलमलिने फुर्सद हुन्न अब
अब त हामी उत्तरआधुनिक भइसक्यौं !
हामी हाेइन कमरेड !
तपाईं , मात्र तपाईं हाे कमरेड
उठाउन नमिल्ने गरी हिलाेमा पिठाेसरि पाेखिएकाे !
हामीले विचारको बिउ मासेर ज्यान पाेसेका छैनौं
तपाईंलाई पसिना गनाउन थाल्यो भन्दैमा हामी
कर्महीन विलासी र विचारहीन दरिद्र बन्न सक्तैनौं
ज्यान पाेस्ने दाउपेची खेलाडी बन्ने छैनौं
देख्नुभएन र !
हाम्रो आमूल परिवर्तनकारी विचार
हुर्किएर लम्किरहेको निकट भविष्यतिर
नैतिक आदर्श र इमानकाे गाेरेटाेमा डाेजर चलाउने
समताकाे गन्तव्य पुग्न नथाकी हिँडिरहेछौँ अविच्छन्न
नजिकै छ सङ्घार टेक्दै गरेको मिरमिरे आभा
उत्साहले देखाइरहेकाे छ प्रस्ट उज्यालाे !

०००
पर्वत, हाल काठमाडाैं