नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

सुरेशकुमार भट्ट :

यो हो सात पच्चिसको जुँगा
फुल्दा सेतो तर हैन थुँगा।
राजा विरेन्द्र जुँगा सौखिन
सात पच्चिस सधैं एकिन ।

मर्दको निशान ओठ माथि
युवतीको शोभा छाती माथि।
जुध्द जुँगाको भाउ ताउ भो
रुकि साँढीले सोझै थर्काको।

डा के आई सिं अैले प्रचण्ड
बाँस्जरे जुँगा हुन्छ उद्दण्ड।
डा बाबुराम घोप्टे जुँगाका
विज्ञ अभिमानले दुब्लाका।

माथबरे जुँगा हिम्मत् शान
ठाडा जुँगा छ हिसाबी जान।
सवा नौ मान शान सम्मान
बटारी रहे आहान उखान्।

तेर्सा जुँगा निसाफी,कैलो छ ?
विश्वास छैन पेटै मैलो छ।
काला जुँगा कहाँ कत्तिको छ ?
कैला खस्रा भे बाघ् जत्तिको छ।

मार्क ट्वीन हिटलर लेनिन्
आआफ्ना पहिचान दिँदैछन्
कति त जुँगे लाउँछन् ताउ
जुँगै छैन खोज्छन् तिन्ले भाउ।

जुँगाको महिमा अपार छ
त्यै जुँगा गाड्छ तेही सपार्छ ।
उँभो फर्केको बटुके जुँगा
अरूलाई ठान्छ मुर्ख गुँगा।

दस दसको जुँगा हो खोची
सिरूपाते जुँगालाई रोजी ।
जुँगा गहना पुरूषकाे मुगा
ओठमाथि रेखी बस्या जुँगा।।

०००
काठमाडाैं, हाल – अमेरिका