नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

काेइराला वत्सराज :

सबैजना सत्यका पुजारीजस्तै देखिन्छन्,
तर कसैको अनुहार सक्कली छैन।
सत्य अब मञ्चमा अभिनय हुन्छ,
र झूटलाई ताली बजाइन्छ।
कस्तो नक्कली जमाना !

हाँसो प्लास्टिकको जस्तो,
आँसु पनि विज्ञापनको।
चरित्र केबल चित्रमा देखिन्छ,
अब मनको होइन,
तनको दीवाना बनेको छ समाज।
कोही ‘जनताको सेवक’ भन्छ आफूलाई,
तर जनताले भाषणमा मात्र देखेका छन् उसको जनसेवा।

प्रेम, आस्था, आदर्श, सिद्धान्त, विचार
यी सबै अब ‘कन्टेन्ट’ मात्र भएका छन्।
म सोच्दैछु,
के साँच्चै हामी बाँचिरहेका छौं ?
कि नाटकभित्र नाटक खेल्दैछौं ?
यो थिएटरमा पर्दा कहिल्यै बन्द हुँदैन,
र दर्शक, अभिनेता दुबै एउटै हुन्छन् !

०००
नवलपुर