नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

रमेश खकुरेल :

त्यो कालरात्रि त गयो दिन यो उदायो
नेपालको गगन नील बनी सुहायो
जो खेल राष्ट्रिय थियो पपलू हरायो
म्यारेजले जगतमा महिमा जमायो ।

उत्तानिएर टिपलू अलमल्ल पर्थ्यो
चौ चौ गरेर पपलूगण राज्य गर्थ्यो
सिक्वेन्स एक रहँदा पनि काम चल्थ्यो
झिप्लू नगण्य गनिंदा अति दिक्क मान्थ्यो ।

ऐले सफा गगनको छवि झिल्मिलायो
तारा र चन्द्र अनि सूर्य कतै उदायो
सिक्वेन्स एक र दुई अब भाउ छैन
सारा गनिन्छ गण तीन नभै हुँदैन ।

झिप्लूहरू पनि भए अब शक्तिशाली
फुर्ती निकै छ र उनैतिर बज्छ ताली
जो जत्ति जोकर थिए अघि ती छँदैछन्
त्यस्माथि तीन थपिए अनि मात्तिंदैछन् ।

एक्का रहोस् कि त बजीर कि बादशाह
टेर्दैन जोकर अघोषित बादशाह
भैदिन्छ जोकर खुदै पनि बादशाह
यो खेलको छ महिमा अति नै अथाह ।

तान्यो तुन्यो बल गरेर यता मिलायो
उध्रिन्छ उस्तिर मरेर उता सिलायो
सिक्वेन्स बन्छ दुइटा तर छैन तेस्रो
फालूँ कि झैं अनि त हुन्छ समस्त खेस्रो ।

यो माल पर्छ कि भनी डुपली समायो
फुट्टी भसक्क जति बढ्छ बढोस् बढायो
मात्रै भयो छ डुपली अरुले सकायो
पर्दैन माल अनि पन्ध्र बुँदा गनायो ।

अन्धो छ खेल बुझिंदैन भविष्य के छ
अन्दाज मात्र गरिने तल माल के छ
फाल्यो टपक्क अरुले टिपिदिन्छ माल
म्यारेज हुन्छ उसको यसको बिहाल ।

०००
कमलपाेखरी, काठमाडाैं