नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

डा. हरिकुमार श्रेष्ठ शिखर :

पृथ्वीको पर्दा खोलेर
अङ्कुरियौ तिमी
इन्द्रेनी रङ बोकेर
सुबास्नाका तरङ्गहरु
छरछर फैलाउँदै
यो खुल्ला धरतीको
मुक्त यात्रामा ।

जब तिमी
हरिया बगैँचाका आँगनहरुमा
ढकमकियौ
यौवनका पातहरु फिँजाएर,
कति चराहरु चिरबिराउँदै
नाचे शीतल बिहानीमा,
कति पुतलीहरु
रमाए तिम्रै समीपमा,
कति भ्रमरहरु झुम्मिए
तिम्रो सुगन्धमा
बेरिँदै, रङमङाउँदै
रसस्वादन गर्दै ।

कति यात्रीहरु
तिमीलाई मुसार्दै
चाखे उनीहरुले आनन्द ।

तर
यो स्वार्थी दुनियामा
फिर्ता आउँदैनन् कोही
तिम्रो रुप ओइलिँदै,
पात झर्दै
चाउरिन थालेपछि ।

गुर्दौली–
अहिले, बिगतका पन्ना पल्टाउँदै,
कति पछुतोका आँसु
पोखिन्छ होला ?

०००
नागार्जुन– १०, काठमाडौँ