डा. ऋषि बस्ताकाेटीहाइकु
कमल रुँदा
आरुको फूल टिप्दै
सागर हेर्छु ।
केराको पात
सधैं पहेलो देख्छु
सन्यासी मन ।
घमण्डी बन्छन्
हिम चुचुराहरू
डाँफेको घुर्की ।
पानीको छाल
माछा पौडिएको छ
ढुङ्गाको मुटु ।
जिन्दगीभरि
दुःखको मझेरीमा
तुसारो पर्छ ।
काठमाडौं
Subscribe
Login
0 Comments
Oldest
