रमेश प्रभातके आयो के आयो
न नाक आयो न कान आयो
लौ हेर एउटा मशान आयो ।।१।।
लिएर सारा झुट्ठा सपना
रक्त पिपाशु बेइमान आयो ।।२।।
अस्मिता मेरो लुटेर सबै
हेर न बाबा के खान आयो ।।३।।
म जान्न जान्न जान्न त्यो घर
जिउँदै गाड्न चिहान आयो ।।४।।
कति म सहुँ काँडाको पीडा
अब त नौलो बिहान आयो ।।५।।
काठमाडौं
Subscribe
Login
0 Comments
Oldest
