बाबा आमा रमाऊन् हरदिन (काव्यांश – (०२)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पाेखरेल टेढो पारी म हेरूँ खुद नयन सिधा जालले पार्छ बाङ्गो। आत्माले दुष्ट बन्ने विकृत
पुरा पढ्नुहाेस्बाबाआमा रमाऊन्- (०१)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पाेखरेल : आत्मा खोलेर सङ्ला कृत पथ म बढूँ प्राप्ति मिल्छन् हजार । बाबाआमा समाऔँ
पुरा पढ्नुहाेस्“बा” काव्यांश- २३
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पाेखरेल : अज्ञानीपन बढ्दछन् मगजले चिन्दैन बाटो कता ? साँच्चै बोध विहीनझैँ म बनिएँ बढ्छन्
पुरा पढ्नुहाेस्‘बा’ काव्यांश (२०)
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पोख्रेल : के खालान् यिनले गरेर भवमा दुख्छन् कि चिन्ता गरी ? पग्लन्छन् मनभावना घिउ
पुरा पढ्नुहाेस्
भ्रष्टाचार
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पोखरेल : जो बुझ्ने राख्छ सामर्थ्य, त्यो सद्भाव बढाउँंछ । विकास गतिमा बाधा, भ्रष्टाचार पुर्याउँछ
पुरा पढ्नुहाेस्
‘बा’ (काव्यांश- १९)
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पोखरेल : देख्ने शक्ति भरेर मार्ग हितको दौडाउने चालक । बाबा साथ हुँदा रहन्न द्विविधा
पुरा पढ्नुहाेस्“बा” काव्यांश -१८
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पोख्रेल : यस्ता दिव्य अनेक सद्गुण दिए यो चेत देखोस् यति । बाँकी यत्ति छ
पुरा पढ्नुहाेस्‘बा’ काव्यांश -१७
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पोखरेल : बाँचेको पथ योग्य हो पर भनोस् आनन्द बर्साउँछ । बाँचेको गति शून्यझैँ यदि
पुरा पढ्नुहाेस्“बा” (काव्यांश- १६)
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पाेखरेल : विधाता हो पापी विधि बह हुने रच्दछ किन ? सधैँ पार्छन् निम्जो सकस
पुरा पढ्नुहाेस्
