बाबुआमा (काव्यांश- २८)
दीनानाथ पोख्रेल : खोला बाटो बनाई अविरल गतिमा डुल्छ संसार हेर । प्रात: पूर्वी दिशामा रविकिरण
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- २७)
दीनानाथ पाेखरेल : नौलो भो देश बस्ती कृत पथ थलिँदा कष्ट बढ्छन् सिकाए । सङ्लो बाटो
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- २५)
दीनानाथ पाेखरेल जो बारी खेत जोडे पशुधन बटुले पूर्ण सुम्पे मलाई । मोती माणिक्य साँचे गृहपरिजनको
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश – २४)
दीनानाथ पोख्रेल : गर्दामा अंशबण्डा सम पथ नहिँडे लोक मान्दैन योग्य। बाँड्दा हुन् भाग उत्रै अनि
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- २३)
दीनानाथ पोख्रेल : पृथ्वीमा साथ घुम्छन् दिन ऋतु महिना चेतले याम जानोस् । मिल्नेछन् प्राप्ति सङ्ला
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- १६)
दीनानाथ पोख्रेल : अर्काको प्राप्ति देखी मन जलन हुने दुष्ट हुन् यत्ति जान। अर्काको नित्य सेवा
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- १४)
दीनानाथ पाेख्रेल : द्रष्टा:- ज्येष्ठका कथा ज्ञानका प्रभा । यत्नले सिकौँ ढल्दछन् व्यथा।। सौम्य साथमा शिल्प
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- १२)
दीनानाथ पोख्रेल : अल्छीले कर्म छल्ने क्षणिक पथ चुनी दुख्छ बाँकी पलामा । कर्मी उठ्छन् र
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा काव्यांश -७
दीनानाथ पोख्रेल : फ्याँकौँ सन्ताप वैरी विचलन घरको धीरतामा रमाऔँ । बन्दै आफू सुमान्छे मुलुकउरविषे दिव्य
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्यांश- ३
दीनानाथ पोख्रेल : पढ्दै पोथी सुधारौँ कृत लय बटुली उच्चतातर्फ लागौँ । पुर्खाकै मन्त्र जप्दै प्रविधि
पुरा पढ्नुहाेस्



























