बाबुआमा (काव्यांश- २३)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : पृथ्वीमा साथ घुम्छन् दिन ऋतु महिना चेतले याम जानोस् । मिल्नेछन् प्राप्ति सङ्ला
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- १६)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : अर्काको प्राप्ति देखी मन जलन हुने दुष्ट हुन् यत्ति जान। अर्काको नित्य सेवा
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- १४)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पाेख्रेल : द्रष्टा:- ज्येष्ठका कथा ज्ञानका प्रभा । यत्नले सिकौँ ढल्दछन् व्यथा।। सौम्य साथमा शिल्प
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा (काव्यांश- १२)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : अल्छीले कर्म छल्ने क्षणिक पथ चुनी दुख्छ बाँकी पलामा । कर्मी उठ्छन् र
पुरा पढ्नुहाेस्बाबुआमा काव्यांश -७
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : फ्याँकौँ सन्ताप वैरी विचलन घरको धीरतामा रमाऔँ । बन्दै आफू सुमान्छे मुलुकउरविषे दिव्य
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्यांश- ३
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पोख्रेल : पढ्दै पोथी सुधारौँ कृत लय बटुली उच्चतातर्फ लागौँ । पुर्खाकै मन्त्र जप्दै प्रविधि
पुरा पढ्नुहाेस्बाबा आमा रमाऊन् हरदिन (काव्यांश – (०२)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पाेखरेल टेढो पारी म हेरूँ खुद नयन सिधा जालले पार्छ बाङ्गो। आत्माले दुष्ट बन्ने विकृत
पुरा पढ्नुहाेस्बाबाआमा रमाऊन्- (०१)
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पाेखरेल : आत्मा खोलेर सङ्ला कृत पथ म बढूँ प्राप्ति मिल्छन् हजार । बाबाआमा समाऔँ
पुरा पढ्नुहाेस्“बा” काव्यांश- २३
वि.सं.२०८१
दीनानाथ पाेखरेल : अज्ञानीपन बढ्दछन् मगजले चिन्दैन बाटो कता ? साँच्चै बोध विहीनझैँ म बनिएँ बढ्छन्
पुरा पढ्नुहाेस्‘बा’ काव्यांश (२०)
वि.सं.२०८०
दीनानाथ पोख्रेल : के खालान् यिनले गरेर भवमा दुख्छन् कि चिन्ता गरी ? पग्लन्छन् मनभावना घिउ
पुरा पढ्नुहाेस्
