टाउको

अरुको निन्दा गरेर आफ्नो निन्द्रा बिगार्छ। आफ्नो मानो खान्छ अर्काको छानो बिगार्छ टाउको अरुको लागि आफू किन पटक पटक मर्न चाहन्छ ?

भोलानाथ सुबेदी

भलादमी भोला :

टाउको आफू माथि केही देख्दैन
त्यो जहिले निहुरिन्छ, घोप्टिन्छ
उसलाई माथि हेर्न लाज लाग्छ
तल हेर्दा आनन्द जाग्छ
तल हेर्दा
निन्दा गर्न पाइन्छ
-याल चुहाएर अर्काको
भाग चाख्न पाइन्छ
आलोचना गर्न पाइन्छ
उपदेश दिने गुरू भइन्छ
गलामा माला लगाउन पाइन्छ
सम्मानको स्वाद चाख्न पाइन्छ
टाउको
कानेगुजीको पिरामिड हो
त्यसले केही सुन्दैन
मस्तिष्कमा लेऊ लेपन गरेपछि
विचारहरू चिप्लेर झरिरहन्छन्
अचेल टाउकाहरु
केही सोच्न सक्दैन
यिनीहरू आफूमाथि जाँतो झुन्ड्याएर
निर्जीव भएका छन्
टाउकोले अरु धनी भएको देख्न सक्दैन
त्यस्तो देख्यो भने त्यो शिथिल हुन्छ
त्यसैले उसले माथि फर्केर हेर्दैन।
टाउकोलाई
आफू हल्लिन पनि साहारा चाहिन्छ
उसले अरूको डाह गरेर
आफ्नो ज्यान सुकाउँछ
अरुको निन्दा गरेर
आफ्नो निन्द्रा बिगार्छ।
आफ्नो मानो खान्छ
अर्काको छानो बिगार्छ
टाउको अरुको लागि
आफू किन पटक पटक
मर्न चाहन्छ ?