नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

महेन्द्र उपाध्याय अतल :

आखिर के नै, रह्यो भन्दिनू
आएको थियो, गयो भन्दिनू

यति चिसो तिमी, छुनै सक्दैनौ
के छोई आइस् ? आगो भन्दिनू

ती गाउँ मलाई, जान मनै छैन
नजाने गाउँको, बाटो भन्दिनू

आफ्‌ना पराई, सब त्यहीँ छुट्टिन्छन्
छ यस्तो गुण, बजारको भन्दिनू

यस्तालाई त्यस्तो भन्न, डरनै छैन उसलाई
‘अतल’ छ भर्खरकै, आलोकाँचो भन्दिनू

उसको अघि, मेरो के हैसियत ?
पत्याउँछन् भने, झन सानो भन्दिनू

दुनियाँ के हो ? सोधे कसैले
माछो माछो-भ्यागुतो भन्दिनू

आज यहाँ, भोलि त्यहाँ, पर्सि कहाँकहाँ
यही त हो खबर, अतलको भन्दिनू ।

०००
लम्कीचुहा, कैलाली
दुई (गजलसङ्ग्रह) – २०८३