नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

महेन्द्र उपाध्याय ‘अतल’

सक्छस्, हँसिलो मुहारमा रहनू तँ पनि
सोच्दैछस् ? कि भनूँ कि नभनूँ तँ पनि

यो भन्दा बढी, दुख्नै सक्दिनँ म
विकल्प छैन केही, सहनू तँ पनि

फेरिफेरि आउँने छ आँधी-तुफान यहाँ
जहाँ सक्छस् त्यहीँ, अल्झनू तँ पनि

हावासँगै प्रेम, गर्नुछ भने तँलाई,
हावा सँग-सँगै, बहनू तँ पनि

बनि चढ़ें ताँदोमा, तीर बनी आफै
सक्छस् भने, चलाइदिनू धनू तँ पनि

उस्तैउस्तै बन्ने, दुनियाँको चलन छ
सोच्दै नसोची, उस्तैउस्तै बन्नू तँ पनि

दुखाइ पनि आहा, कस्तो मीठो हो ?
यस्तै होस् भने दुःख, बल्झनू तँ पनि

अतलमा डुल्न आएको हो ‘एमपी’
पर्खिन आएको होस्, पर्खनू तँ पनि ।

०००
लम्कीचुहा, कैलाली
दुई (२०८३)