भक्याम्ले दाउरा
सुरेश भट्ट : “महाराजको आँखा डेरो कि राम बाबाजीको घिच्रो चिलाको” भनेझैं यो यो लोकवेद वादीलाई
पुरा पढ्नुहाेस्नरिवल थाप्लामा
सुरेशकुमार भट्ट : ऊहिले ऊहिलेको कुरा हो हाम्रो छिमेकी देश भारतको दक्षिणी भूभागमा रहेको आन्ध्र प्रदेश
पुरा पढ्नुहाेस्मास्टरको चिया
सुरेशकुमार भट्ट : धेरै बर्ष अगाडिको कुरा हो, गाउँघरमा पढेलेखेका मान्छे ज्यादै कम थिए। केहि कुरा
पुरा पढ्नुहाेस्छोराछोरीको मुख मोसेर खाने बाउआमा
सुरेशकुमार भट्ट : उहिल्यैको कुरा बाँसपानी भन्ने गाउँ निकै कहलाएको थियो। त्यस गाउँको छेउको घरमा बुढा
पुरा पढ्नुहाेस्हो बाबु हो निगालै काढ्नु टुप्पाड
सुरेशकुमार भट्ट : सधैं सबैको मन एकैनासको कहाँ हुन्छ र तेस्मा पनि लोग्ने स्वास्नीको ठासठूस डाँग्रेको
पुरा पढ्नुहाेस्जुँगा र मुगा
सुरेशकुमार भट्ट : यो हो सात पच्चिसको जुँगा फुल्दा सेतो तर हैन थुँगा। राजा विरेन्द्र जुँगा
पुरा पढ्नुहाेस्मास छर्ने काईदा, मासियो लिँड्को लाम्दा
सुरेशकुमार भट्ट : गाउँघर होस् वा शहर बजार जहाँ होस् एक न एक गफाष्टक, हँसीमजाक गर्ने
पुरा पढ्नुहाेस्ह्या ह्या ! हा हा ! छ्या छ्या !
सुरेशकुमार भट्ट : तेसो नगरौं, यसो गरौँ है ? कसो होला ? नाक कोट्याएर डल्ला पारी
पुरा पढ्नुहाेस्काँचोपात छर्दा बेथे उम्य्रो
सुरेशकुमार भट्ट : चुन्टेको बाउको र सन्तेको बाउको धोकाधडL दोहोरी चलिरहन्थ्यो र पनि सम्धी यसो हगि
पुरा पढ्नुहाेस्तेरो नाकमा पोतो, तेरो मुखमा मोसो
सुरेशकुमार भट्ट : गाउॅघरमा उहिले उहिले पढेलेखेका मानिस तेति हुँदैनथे।कतिपय गाउँका साहु महाजन ठूलाठालु, पुरोहितको काम
पुरा पढ्नुहाेस्

sures.bha


























