सभ्यता—शान्ति गिँड्छौं !
एक्लै आयौं, अवनि–तलमा, जानु पर्ने छ एक्लै राम्रा–राम्रा, उपकृति हुने, गर्नू निष्काम बेग्लै । भन्छन् हाम्रा,
पुरा पढ्नुहाेस्राजनीति !
निष्ठाको राजनीति, धरमर हुन गो, मात्र विष्टा बढाई आस्थाको राजनीति, लरबर हुन गो, बाह ! पैसा
पुरा पढ्नुहाेस्जुन राष्ट्रकै भो खति !
बाच्दा पोख्छ घ्रिणा कयौ मन यहाँ, मर्दा प्रशंसा बढी बाँच्दा राक्षस ठान्छ त्यै मरिदिँदा, मान्छन् त
पुरा पढ्नुहाेस्राजनीति !
निष्ठाको राजनीति, धरमर हुन गो, मात्र विष्टा बढाई आस्थाको राजनीति, लरबर हुन गो, बाह ! पैसा
पुरा पढ्नुहाेस्कुम्भमेला !
चल्यो कुम्भ मेला अबेला अबेला झिँगाका हुलै हो, बजाउ त पेडा । जुलेबी र बर्फी, अहा
पुरा पढ्नुहाेस्पिण्ड स्थाने पिण्डम् !
पुरानै थोत्रा वा डनपति— कुबेरै परिजन नयाँ चैते थप्दै बदलिन गयो सङ्घ गठन । विचारै सिध्याई,
पुरा पढ्नुहाेस्शहीद – सपना छोपिन गए !
सधैँ जुध्दाजुध्दै, सहिद–सपना, छोपिन गए सबै बुझ्दाबुझ्दै, मुलुक जनता झन् पछि भए । लिए सत्ता जल्ले,
पुरा पढ्नुहाेस्छामेर आफ्नो जिमी !
जिन्दावाद भनेर हिँड्छ जनता, बोली पुर्यायौ भनेमुर्दावाद भनेर हिँड्छ जनता, बोली बिरायौ भने ।बत्ती ग्यास र
पुरा पढ्नुहाेस्वार्ता ! वार्ता !! वार्ता !!!
सधैं वार्तै वार्ता, मिलन कहिले हुन्छ भनिद्यौ सबै कर्तै कर्ता, ‘करण’ कुन बन्ने त गुनिद्यौ ।
पुरा पढ्नुहाेस्



























