नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

बाच्दा पोख्छ घ्रिणा कयौ मन यहाँ, मर्दा प्रशंसा बढी
बाँच्दा राक्षस ठान्छ त्यै मरिदिँदा, मान्छन् त द्यौतासरी ।
निन्दा बन्दछ वर्तमान सबको, भूतै छ प्यारो किन ?
यस्तो तुच्छ परम्परा अब हटोस्, भन्दैन मान्छे किन ?।।१।।

मान्छेको प्रतिभा र तागत कला, जे छन् क्षमा धैर्यता
मान्छे हो गर सत्य तारिफ सधैं, बाँच्दा र हाँस्दा सदा ।
द्यौता नै नबनाइद्यौ मरिदिदा, ओठे प्रशंसा अति
बाँच्दा खालि लखेटिए कति यहाँ, जो राष्ट्रकै भो खति ।।१।।

धादिङबेँसी