नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

ह्यारी ८० :

उहिलेका कुरा अहिले गरेर हुन्छ र भन्या ? उखानेका उखान काम नलाग्ने भएर बखानै गर्न नपर्ने भए । त्यति मात्र हो यिनै टुक्केका टुक्का पनि हुक्केका उग्लँदै गएका हुक्का पनि एक्सपायर्ड हुँदै गए । यी म्याद सकिएका औषधीले नेपाली जनताको गरिबीको पिलो कहिल्यै ठिक भएन । जमाना कहाँ पुगेको छ भन्ने कुरा अहिलेका ठिटालाई मिठा कुरा गरेर सोधनी गर्नुस् न थाह भइहाल्छ नि । उहिले मागी विवाह अहिले भागी विवाह । उहिले जातीय अहिले अन्तर्जातीय । उहिले शङ्कर अहिले वणर्शङ्कर क्या जमाना छ हगि !

पहिले जस्तो झुत्रेझाम्रे भएर चोर आउँदैनन् । सभ्यताको युगमा पदार्पण गरेका साधुचोरहरू थोत्राथाम्रा लगाएर आउँदैनन् बरू उनीहरू सुटेडबुटेड भई बाइक वा गाडी लिएर ठाँटबाँटका साथ आउँछन्, केहीलाई नोट दिई खोट देखाएर सबैसँग भोट लिएर जान्छन् । आधुनिक चोर देखेर प्रहरी हेरेका हेर्‍यै हुन्छन् तर सुरक्षा दिई स्याल्युट ठोक्छन् । नपत्याए गाउँको साधु बिरालो बनेर कुँडेको तर मार्दै कारबाहीमा परेका तर तर आममाफीमा छुट्न ढेडुलाई छक्याउँदा लुत्रुक्क परेका प्रहरीको बिल्ला मैला हुन्छन् । फतुरे काकालाई सोध्नुहोस् त, उनले चाहिँ “म त …. भन्नेबित्तिक्कै साँच्चै जमाना बदलिएको छ, उहाँ नै ठिक हो भन्ने जमान भइसक्यो” भन्छन् । सेतोलाई सेतो र कालोलाई कालो भनेर कसैले सहयोग नगर्ने हुँदा जमानाअनुसार चल्नुपर्छ । होइन, नचलेर किन सबैको आँखी बन्नु हँ ?

जमाना बदलिएकाले पहिले जस्तो सुनका ठुन्का होइन नि अहिले त सुनका क्विन्टल पो ल्याउँछन् बाबै । समाउने मान्छे पनि लुतेलाङ्ग्रे भएर हुँदैन, कि भुँडीवाल कि नाता पर्ने बुढीवाल चाहिन्छ । डन्डावाल वा झन्डावाल जो भए नि हुन्छ । ढुक्क हुनुहोस् यस्ताले सुनकाण्डको छानबिन गर्न समिति बनाई भागभोग लगाई पित्तलमा परिणत गरिदिन्छन् । साधुबिरालोको ङार्रङुर्र सुनेकै छ त । पहिलेको जस्तो कहाँ छ र भन्या जमाना बदलिएको छ । विद्यार्थीका कुरा गर्ने हो भने पनि उस्तै । पढ्ने चाहिँ परीक्षामा लड्ने अनि चोर्ने चाहिँ आइरन गेट फोर्ने हुने भएपछि कलेज जाने कुरा नलेजमै ल्याउँदैनन् । एक त पढ्नेहरू नै रेमिट्यान्स पठाएर देश बचाउने महान् अभियानमा लागेका छन् । आखिर अङ्कुसेले तानेर हुन्छ कि झटाराले हानेर हुन्छ विश्वविद्यालयदेखि जागिरखानासम्म आफ्नो मान्छे भएमा पढ्नै पर्दैन । अरूले लेखेको थेसिसका बेसिसमा भेटी चढाएर पाएको प्रणामपत्र कति शक्तिशाली छ, तपाईलाई थाहै होला नत्र खुसुक्क लम्पसारवादलाई सोध्नुस् । पढेर पाएको सर्टिफिकेट प्रमाणपत्र हो भने प्रणाम गरी पाएको पत्र प्रणामपत्र हो । प्रणामपत्र पाउनेले गुरु पदको टिको थापेपछि कर्मकाण्डी मात्र देखाउने र यही जमाना आएकैले आज विश्वविद्यालयमा विद्यार्थी शिला खोज्दै हिँड्नुपर्ने अवस्था आएको छ ।

जमाना बदलिएकाले ठुलैको सल्लाहकार वा हल्लाकार भए सचिवको भन्दा नि बढी तलब सुविधा आइहाल्छ । कहिले यताकालाई पट्यायो कहिले उताकालाई लठ्ठ्यायो बस्, काम तमाम । यसो गरिनस् भने उसो गर्दिन्छु भन्ने उसो गरिस् भने फेला परिस् भनिदिनुपर्छ, भागबण्डामा अलिकति आफूलाई आइहाल्छ अनि त बाँसुरीको धुन चोरे पनि भयो, नुनढिकी फोरे पनि भयो । कि धुलो नुन कि ढिके नुन त्यति नि नसके एअरपोर्टको सुन त कहीँ नजा ।

धामी झाँक्री मार्फत देशका सञ्जीवनी बुटी प्रयोग गर्ने आयुर्वेदिक औषधिको सेवन गर्ने जमाना गए । अब त टिकटक हेरेर तुरुन्तै र सजिलै उपचार हुने होलीवाइन औषधी आइसकेको चुनेर पठाएकाहरूले नै प्रदर्शन गरी बताइसकेका छन् । रोग लागेर उपचार गर्नुभन्दा रोगै लाग्न नदिन पुर्खाले गर्दै आएको पहिरन, भाषा, धर्म, कर्म, व्यवहार, नीति, रीति सबै छोड्नुपर्छ है । जमाना कहाँबाट कहाँ पुगिसक्यो अब पनि पाखे, गँवार र पछौटे समाजको व्यवहार गरेर बस्ने हो । राष्ट्रिय पोसाक यता देखाउने, भाषा फाइदा लिन मात्र बोल्ने, कोटामा आफूलाई देखाउने र फाइदा हुने भए फाइल खोल्ने हो । जमाना कहाँ पुगिसक्यो । अब त कसैको भलो गर्ने होइन है । पाटी, पौवा, धर्मशाला, बाटोघाटो, पुलपुलेसा जे बनाउने हो दुनो सोझ्याउन नै हो । जमानाअनुसार चल्नुपर्छ है । सबैको सहकारितामा सामूहिक हित हुने कार्य गर्नुपर्छ भनेर सहकारी खोल्ने हो अनि जमानाअनुसार सरक्क पैसा जति लुँड्याएर आफ्नो परिवारभित्रै सहकार्य गर्ने हो । त्यति त फतौरे काकाले नबुझेका कहाँ हुन् र ? अनि यिनीहरू मानिसको आकर्षण कता बढेको छ त्यतै लगानी गर्न अरूलाई उक्साउँछन् र जम्मा पारेर भएभरको सबै गुट्मुट्याएर देशतिर पस्छन् नै । यिनका पारदर्शी त्रिदोष छन् । सोझासाझासँग विश्वास जितेर पैसा लिने, लिएको कति छ गुपचुप राख्ने अनि लिएपछि नदिने । यति मात्रै दोष त हुन् नि यिनका । बाबुबाजे यस्तो गर्दैनथे । जमाना बदलिएर मात्रे त हो यिनमा यी त्रिदोष देखिएका ।

फतुरे काकाको अनुसन्धानले के देखायो भने जमाना बदलिनाको प्रमुख कारण भनेकै शण्डतन्त्र र यिनका लाउकेको छत्रछायाको नीतिले नै हो । जति तैँ चुप मै चुप भने पनि यो सर्वत्र फिँजिइसकेको कुरा हो । कारबाही गर्ने त जमानै होइन क्यारे । कि सरुवा, कि भरुवा भएपछि रोग जस्ताको तस्तै हुने नै भयो । ठुलै भ्रष्टाचारमा परे सरुँला त्यो भन्दा नि ठुलो काण्ड मच्चाए उनीहरूबाटै खल्ती भरुँला कि कसो । जमाना कहाँ पुगिसक्यो, कि कसो ?

०००
गोकर्णेश्वर ५, काठमाडौं
२०८० साल पौष १४ गते शनिबार ।