नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

टेकनारायण रिमाल ‘कौशिक’

मलाई चाहियो यस्तो, सोझो र सजिलो पति
जसले घर धन्धामा, देओस् साठी घडी मति ।१।

चुपचाप सुनोस् खालि,मैले गाली गरूँ जति
उभिई भूइँमा हेरोस्,जवाफ नगरोस् रति ।२।

पति धर्म बुझी मेरै, गरोस् अर्चन आरती
छ यसैमा भनी ठानी, उत्तरोत्तर उन्नति ।३।

फुर्सदमा घसोस् गोडा, नझर्किई अलिकति
लोभियून् लोकका स्वास्नी, अहा ! क्या गतिलो पति।४।

पत्नीव्रता बनी पुण्य, कमाओस् कति हो कति
त्यै पुण्यले गरी जन्मैपिच्छे मेरै बनोस् पति ।५।

बाँचुञ्जेल गरी सेवा, मरी पाओस् परंगति
म मरे विधिवत् जाओस्, मेरो चिता चढ़ी सति ।६।

ल्याएँ सौतो भने राखोस्, भाइ सम्झेर पीरति
पत्नीका पतिको सेवा, कलीको यै छ सम्मति ।७।

जति जति म चाहन्छु, देओस् खुशी उति उति
रातोदिन खटोस् तेही, म त खाऊँ सुती सुती ।८।

जन्ती लिएर मै जाऊँ, ली आओस् दाइजो पति
बङ्गला कार टीभी र अरु अपार सम्पति ।९।

म सुत्केरी हुँदा बच्चा, सह्यारोस स्वयं पति
हुर्काओस दिई शिक्षा, दीक्षा संस्कार सन्मति ।१०।

०००
याङ्गुन म्यान्मा (बर्मा)