नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

सत्यराज थपलिया :

बास्नाबिना फुले जस्तै पलाँसको फूल ।
अकर्मण्य बन्नु नै हो जिन्दगीको भूल ॥
“आम्दानीको बाटो केही छैन तातोछारो ।”
भन्न धेरै सजिलो छ, गर्न चाहिँ गाह्रो ॥१॥

घुँडोमुन्टो गरेर पो के भयो खै सार ?
खोज्छन् सबै सम्पत्तिमा मात्रै अधिकार ॥
“खडेरीले सुकाउँछ पानी जरुवाको” ।
भन्न धेरै सजिलो छ, गर्न चाहिँ गाह्रो ॥२॥

के हो आफ्नू कर्तव्य ? यो कल्ले याद गर्छ ?
भन्छन् अझै “भएपर्छ, नभएमा टर्छ” ॥
“समाजैले निन्दा गर्छ जाँगरमरुवाको ।”
भन्न धेरै सजिलो छ, गर्न चाहिँ गाह्रो ॥३॥

“अल्छी तिघे ! स्वादे जिभ्रे ! त्यसै मिल्छ चारो ?
भन्दा उल्टै रिसाएर मुठ्याउँदै घारो ।
“आइन्दा क्यै बोल्यौ भने झारिदिन्छु दाह्राे”।
भन्न धेरै सजिलो छ, गर्न चाहिँ गाह्रो ॥४॥

रित्तो गाग्री भरिंदैन थापी सुके धारो ।
आलस्यले बनाउँछ जिन्दगी नै थारो ॥
“पुऱ्याउनै परे पैल्यै गर्नुपर्छ फारो” ।
भन्न धेरै सजिलो छ, गर्न चाहिँ गाह्रो ॥५॥

सन्तानको हृदय भो ढुङ्गाभन्दा साह्रो ।
हुँदो कुरा बोल्दा पनि चढाउँदै पारो ॥
“बसीबसी खसाल्छु म आकाशको तारो ।”
भन्न धेरै सजिलो छ, गर्न चाहिँ गाह्रो ॥६॥

०००
काठमाडाैं
रचना : २०७६।१२।०६