नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

डा. सत्यराज थपिलया :

गाढा निद्रा निदाउन सके पनि ज्यादा ।
तुरुन्तै म व्यूझिहाल्छु परे विघ्नवाधा ॥
माया गर्छन् मालिकले भन्दै लुते/काले ।
नुनको सोझो चिताएर बन्दै ढोकापाले ॥१॥

बस्तै छु म रातोदिन आफू भई बुक्क ।
क्यै सुराक पाए उठी गर्दै भुक्कभुक्कः ॥
निर्धा भए पनि जुघ्न जान्छु बन्दै शूरो ।
प्रष्ट पार्न भन्दै छु म यै हो खाँटी कुरो ॥२॥

धेरै खाने शक्ति मेरो हुँदाहुँदै थोरै ।
भए पनि खुशी हुन्छु, नपाएमा भोकै ।
बस्न सक्छु, सन्तोषी भै बुझ्न सबै कुरो ।
क्यै तालिम पाए राम्रो काम गर्दै, ठुलो ॥३॥

सत्यनिष्ठ, स्वामीभक्त हुँदा बारम्बार ।
हेरचाहा गर्छु आफैं रुड्दै आफ्नू घर ॥
सागसिस्नु, खोलेफांडो वरु ढिंडै खान्छु ।
छिमेकीले हस्तक्षेप गर्दा दिक्क मान्छु ॥४॥

कैल्यै काशी जान्न म त नेपालमै बस्छु ।
राष्ट्रघाती नेता बने नङ्ग्रा/दाह्रा धस्छु ॥
सरकारै स्वार्थी कुरा गर्छ जालेमाले ।
खबरदार ! होशियार ! मै देशका पाले ॥५॥

बेइमानी बन्छौ किन ? भन्दै सबैलाई ।
इमान्दार बन्ने शिक्षा दिन्छु, दुःख पाई ॥
काम केही नभए नि हिंड्ने लुखरलुखुर ।
समाजैले हेपिएको मै हुँ लुते कुकुर ॥६॥

०००
रचना : २०७३।०४।१३/(कल्पलता, २०८० भदौ/असोज)
फूलबारी (२०८१)